[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۸۲۸
  • دوره جدید

اسرار زندگان خاموش در دنیای باستان، روزنامه شیراز نوین

گروه میراث و گردشگری - سهیلا زارع

وقتی از مومیایی سخن گفته می‌شود، اولین چیزی که به ذهنتان می‌رسد چیست؟ اجسادی وهم‌انگیز که صورت و بدنشان با پارچه‌هایی پوشیده شده و باعث ترس و وحشت می‌شوند، اما به واقع این‌گونه نیست.
مومیایی‌ها از نظر علمی کاملاً تعریف شده هستند. 
از نظر علم باستان شناسی، مومیایی‌ها به 2دسته تقسیم می‌شوند: 
مومیایی‌های طبیعی که طبیعت آنها را مومیایی کرده و مومیایی‌هایی که به واسطه انسان مومیایی شده‌اند. 
مومیایی‌های طبیعی انسان‌هایی هستند که بنا به دلایل مختلف، در یک شرایط خاص اقلیمی و جغرافیایی قرار می‌گیرند. پس از مرگ، طبیعت از اجساد آنها محافظت می‌کند. جسدهایشان بدون تجزیه شدن به همان صورتی که در زمان حیاتشان بوده باقی می‌ماند. گویی طبیعت مانند یک موجود هوشمند در طلب مومیایی کردن برخی انسان‌ها در قالب طبیعی است و این می‌تواند زنگ هشداری باشد برای بشریت که یادشان بماند طبیعت، خود انتخاب‌گر است. 
به نظر می‌رسد این انتخاب کاملاً آگاهانه انجام شده تا باستان شناسان از این طریق بتوانند با اسرار زندگی انسان‌ها در دوره‌های مختلف آشنا شوند. 
اکنون به بررسی مهم‌ترین مومیایی‌های تاریخ باستان شناسی جهان می‌پردازیم. 
مردان نمکی معدن چهرآباد 
در صورتی که تیغ‌های بولدوزر معدن نمکی در چهرآباد زنجان کمی مهربانانه با قدیمی‌ترین مومیایی‌های طبیعی جهان رفتار می‌کرد و آسیب‌های زیادی را به آنها وارد نمی‌کرد، اطلاعات بسیار مهمی از این مومیایی‌های طبیعی به دست می‌آمد. 
نمک، به دلیل داشتن خاصیت شیمیایی برای نباتات شرایطی را فراهم می‌آورد تا از تجزیه شدن آنها جلوگیری کند. 
برای مردم باستان، نمک بسیار باارزش و حیاتی بود، به دست آوردن آن کاری بسیار سخت و طافت‌فرسا به شمار می‌رفت و نیاز به مردان قوی جثه داشت. 
آنها باید از کوه‌ها بالا می‌رفتند و برای به دست آوردن نمک در معادن جستجو می‌کردند. مردان نمکی ایران از جمله کسانی بودند که برای به دست آوردن نمک مشقت‌های زیادی را به جان می‌خریدند. آنها که حدود 3هزار سال پیش برای به دست آوردن نمک به معدن رفتند و دیگر کسی بازگشت آنها را ندید. 
در اطراف این معدن تا این زمان 6مرد نمکی یافت شده است. 
با توجه به آزمایش‌هایی که در دانشگاه آکسفورد، روی 8نمونه از پارچه‌های لباس آنها و همچنین روی بافت‌های نرم بدنشان انجام شد، مشخص شد که 1800سال پیش، یعنی در اواخر دوره اشکانیان، مرد نمکی شماره 2 همزمان با مرد نمکی شماره 1 در معدن دفن شده‌اند. 
آزمایش‌هایی که روی مومیایی‌های شماره 3 و 4 انجام شد، نشان داد که آنها 2300سال پیش و نزدیک به دوره هخامنشی در اثر ریزش معدن جان باخته‌اند. 
با توجه به آزمایش‌های انجام شده روی این معدن مشخص شد که معدن چهرآباد 2500سال پیش مورد بهره‌برداری قرار گرفته و برای اولین بار در حدود 2300سال پیش ریزش کرده است. 
این اتفاق حاکی از آن است که مردان نمکی شماره 3، 4 و 5 در نخستین ریزش معدن زیر آوار مانده و کشته شده‌اند. این معدن حدود 500سال بعد باز به بهره‌برداری می‌رسد و این بار مردان نمکی شماره 1 و 2 در زیر آوار مدفون می‌شوند. 
این مردان به دلیل نوع مومیایی شدنشان، نمونه‌ای بی‌نظیر و کامل از مومیایی‌های طبیعی درجهان به حساب می‌آیند. 
 
5300سال پیش مردی به قصد شکار به کوه می‌رود، غافل از اینکه چند مرد برای مرگش نقشه کشیده‌اند و به دنبال او به کوه می‌روند. 
هوای بسیار سرد و بوران شدید باعث می‌شود که مرد اوتزی به مومیایی یخی تبدیل شود؛ چیزی که او حتی تصورش را هم نمی‌کرد. 
این مرد که به قدیمی‌ترین مومیایی اروپا مشهور است، 3300سال پیش از میلاد مسیح در عصر مس می‌زیست. در کنار این مومیایی یخی یک تبر مسی، یک کمان با تیر و چاقویی یافته شد. همچنین باستان شناسان توانستند وسایل ابتدایی برای درست کردن آتش و کفش‌هایی که مرد یخی بتواند روی برف‌ها با آن راه برود را پیدا کنند. 
تیری که به شانه او فرورفته، به احتمال زیاد باعث مرگ او شده است. 
روی انگشت شست دست مرد یخی اوتزی، جای بریدگی عمیقی دیده می‌شود. 
با انجام آزمایش DNA مشخص شد که خون 4نفر دیگر روی لباس این مرد وجود دارد. باستان شناسان فکر می‌کنند که اوتزی بیچاره در محاصره 4نفر بوده و در یک نبرد نابرابر کشته شده است. 
مرد بی‌نوا بر طبق آزمایش‌هایی که باستان شناسان روی معده‌اش انجام دادند، در آخرین روز عمرش فقط مقداری میوه به همراه مقداری جو و چرم بسیار نازکی از بز که بیشتر کوهنوردان برای جلوگیری از گرسنگی می‌جوند، خورده بود. 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی