[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۶۸۵
  • دوره جدید

خودم را در خانه او و زیر شکنجه دو مرد دیگر دیدم، روزنامه شیراز نوین

رکنا: با بازی چشمانش و لبخند مرموزی که بر چهره داشت، دلم را لرزاند. سرم را پایین انداختم و می‌خواستم خیلی سریع از آن جا عبور کنم اما شیطان لعنتی یک لحظه توی جلدم رفت و دوباره به چشمانش نگاه کردم و...!
نمی‌دانم با چه رویی به روستا برگردم و به همسر و خانواده ام بگویم چه غلطی کرده ام. «غضنفر» مرد ۳۵ساله‌ای است که برای پیگیری شکایت خود به پلیس آگاهی مراجعه کرده است. او که خیلی ساده حرف می‌زد، اظهار داشت: اهل یکی از روستاهای دورافتاده هستم و یک عمر با کارگری روی زمین‌های کشاورزی و چوپانی خون دل خورده ام تا زندگی آبرومندانه‌ای داشته باشم. دو ماه قبل یکی از اقوام که برای عید دیدنی به روستا آمده بود پیشنهاد داد اگر مایل باشی می‌توانم برایت کاری در قسمت خدمات یکی از کارخانجات شهر دست و پا کنم! با شنیدن این حرف هوایی شدم و تصمیم گرفتم به شهر بیایم اما همسرم ناراضی بود و می‌گفت: به همین لقمه نان حلال قانع باش و خدا را شکر کن. ما بدون سرمایه در شهری بزرگ چه خاکی به سرمان بریزیم و... . اما گوش من بدهکار این حرف‌ها نبود و با عصبانیت به او گفتم: برای مدتی به شهر می‌روم و کار می‌کنم تا آن موقع مدرسه بچه‌ها هم تعطیل می‌شود. اگر شرایط جفت و جور شد می‌آیم و شما را هم با خودم می‌برم و اگر به بن بست خوردم برمی‌گردم و به همین زندگی فقیرانه خود ادامه می‌دهیم. غضنفر افزود: با فروش گوسفندانم مبلغ ۳میلیون تومان وجه نقد جور کردم تا خانه‌ای در حاشیه شهر برای خودم رهن کنم، به این ترتیب راهی شدم. ولی به محض ورود به شهر در خروجی پایانه مسافربری خانم جوانی را دیدم که روی صندلی نشسته بود. او خیره خیره به چشمانم نگاه می‌کرد و می‌خندید. می‌خواستم با عجله رد شوم اما شیطان بزک کرده فریبم داد و دوباره به چشمانش نگاه کردم. زن غریبه با لبخندی اشاره کرد که در کنارش بنشینم و من بدون آنکه به عواقب این خطای بزرگ و هم چنین تعهدی که به همسرم دارم فکر کنم، با او هم سخن شدم. زن جوان با حرف‌هایش سرم را گرم کرد و مرا به خانه‌ای در حاشیه شهر کشاند. پس از چند دقیقه ۲نفر که داخل اتاق پنهان شده بودند بیرون آمدند و با نشان دادن فیلمی گفتند از حضورت در اینجا فیلم گرفته ایم و قصد داریم تو را تحویل پلیس بدهیم. خیلی ترسیده بودم و نمی‌توانستم حرف بزنم. آن‌ها با تهدید و توسل به زور پول‌هایم را که تمام سرمایه زندگی ام بود، گرفتند و از آن خانه بیرونم 
کردند. 
من آدم بی لیاقتی هستم و دیگر نمی‌توانم به چشمان معصوم همسرم که سجاده نمازش جمع نمی‌شود، نگاه کنم.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی