[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۷۰۷
  • دوره جدید

مسجد پامنار زواره یادمانی از دوران سلجوقی در دل کویر، روزنامه شیراز نوین

120کیلومتر که از اصفهان به سمت ‌شرق حرکت کنی، به شهری کویری می‌رسی که زواره نام دارد؛ شهری که نام خود را از برادر رستم به ارث برده است.
این شهر به دلیل هم‌نشینی با کویر، سکوت آرامش بخشی دارد، اما زمان‌هایی که کویر ناآرام می‌شود، این شهر از شن‌های روان و باد‌های سرخش بی نصیب نمی‌ماند و به همین علت است که گذشتگان، این شهر را در میان چهار دروازه محصور کردند و به علت نا‌امنی برج‌ها و منار‌های بلندی در آن ایجاد کرده‌اند؛ یکی از این شاهکارهای دوران ساسانیان «پامنار زواره» است که حالا به یکی از جذابیت‌های این شهر تبدیل شده است.
مسجد بنكویه یا پامنار زواره از گنجینه های ارزشمند و بی نظیری است كه در زمان سلجوقیان به سال 461 هـ.ق بنای آن به پایان رسیده است. این مسجد ابتدا دارای 7محراب با گچبری‌های نفیس بوده؛ اما متأسفانه بخش هایی از این مسجد در سال 1359 هـ.ش توسط گروه نوسازی مسجد تخریب و كتیبه های زیبا همراه با چندین محراب جایش را به سالن اجتماعات داد و اكنون تعدادی ایوان و یك شبستان با سه محراب و یك صحن و یك مناره از این مسجد باقی مانده است. این مناره دومین مناره تاریخ دار در ایران است. این مناره بیش از 20متر ارتفاع دارد و جدار آن از آجر، خاك و گچ است و استوانه‌ای است بر روی یك هشت ضلعی كه در كوچكی به داخل آن باز می شود و یك میله آجری چون محور در داخل آن قرار گرفته و پله هایی در گرداگرد آن در جهت عقربه ساعت به طرف بالا ساخته شده است.                                                                                           
منار مسجد پامنار زواره 24متر ارتفاع دارد و در تاریخ 461 هجری قمری ساخته شده که بر همین اساس این منار دومین منار تاریخ‌دار (دارای کتیبه تاریخی) کشور محسوب می‌شود.
گفته شده است مسجد پامنار زواره در قرن پنجم هجری توسط ابوعبدالله محمد ابن ابراهیم که در آن تاریخ دهداری زواره را بر عهده داشته ساخته شده است.
این مسجد در عهد مغول‌ها ایجاد شد و دارای هفت محراب است که یکی از محراب‌ها به سمت بیت‌المقدس و شش محراب دیگر به سمت مکه طراحی شده‌اند که در اوایل انقلاب محرابی که به سوی بیت‌المقدس ساخته شده بود تخریب شد و به یک سالن بزرگ برای اجتماع مردم در مسجد تبدیل گشت.
اکثریت مساجد باستانی ایران به جای کاخ‌های ساسانیان یا معابد آن‌ها بنا نهاده شده است و مسجد پامنار نیز بر همین اساس زمانی که اسلام به کشور وارد شد، به جای یک آتشکده دوره ساسانیان بنا شد.
کتیبه‌هایی روی ستون‌های درب ورودی مسجد وجود دارد؛ در خصوص نحوه اداره و تعداد موقوفات این مسجد توضیحاتی می‌دهند. از مهم‌ترین موقوفات این بنا می‌توان به 12حبه ده فرهنگ‌آباد سفلی اشاره کرد.
قسمت‌هایی از مسجد پامنار در سال‌های 1356 تا 1358 به دلیل افزایش فضا تخریب شد تا بتواند جمعیت بیشتری را در خود جای دهد و به یک مرکز تجمع برای مردم زواره تبدیل شود.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی