[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۸۰۴
  • دوره جدید

ورزش در کودکی، سلامتی در بزرگسالی، روزنامه شیراز نوین

شیرازنوین- احسان فرازمند

farazmand68@yahoo.com

هفته گذشته مقامات سلامت همگانی انگلستان اعلام کردند 6میلیون نفر از جمعیت میان سال این کشور، کمتر از 10 دقیقه در ماه فعالیت ورزشی پر جنب و جوش دارند و از این طریق سلامت خود را به خطر انداخته اند. اما این مشکل از کجا شروع شده است؟ به نظر می رسد که آغاز این فرآیند به سنین کودکی باز می گردد. سال گذشته، مطالعه ای بین المللی نشان داد که کودکان بریتانیایی در زمره ی کم فعالیت ترین کودکان جهان قرار دارند. اگر چه دولت این کشور اخیرا دستورالعمل هایی را تهیه کرده که از والدین می خواهد تا فرزندشان دست کم روزی یک ساعت فعالیت بدنی با شدت متوسط داشته باشند، انگلستان و ولز در مقایسه با 38 کشور دیگر که ونزوئلا و اسلونی در میان آن ها قرار دارند، حائز رتبه ی سوم از پایین لیست شده است، این در حالی است که اسکاتلند در انتهای لیست قرار دارد. فقط 22 درصد از پسران با سن 11 تا 15 سال به میزان توصیه شده فعالیت جسمانی دارند، رقمی که برای دختران 15 درصد است.
در حالی که برخورداری از دوران کودکی فعال و با نشاط می تواند فوایدآشکاری در کوتاه مدت داشته باشد، که از میان آنها می‌توان به کاهش نرخ چاقی اشاره کرد، اما آخرین آمارها نشان می دهد قریب به 20 درصد از کودکان 10 تا 11 سال در انگلستان چاق هستند. آگاهی اندک ما از فواید دراز مدت ورزش، خطرناک تر از چیزی است که تا کنون تصور می کردیم.
کشورهای دانمارک و سوئد که از مدت ها پیش به رابطه ی بین فعالیت های ورزشی در کودکی و موفقیت در زندگی آینده پرداخته اند، اکنون به شکل چشم گیری شیوع بیماری های مربوط به سوخت و ساز در میان کودکان آن ها کاهش یافته است. محققان داده های جمع آوری شده از سوابق تناسب اندام 1.2 میلیون نفر از مردان سوئدی    را ارزیابی کردند که در سال های 1950 تا 1976 متولد شده بودند. این افراد در 18 سالگی خدمت سربازی خود را آغاز کرده بودند. این محققان سپس پیشرفت های بعدی این افراد در زندگی را مورد بررسی قرار دادند و دریافتند که فعالیت های جسمانی در سنین پایین، افزایش عملکردهای شناختی در سنین میان سالی را به دنبال دارد. به عبارت دیگر، هر چه تمرینات این افراد در نوجوانی بیش تر شده بود، آن ها در زندگی شغلی خود عملکرد موفق تری داشتند. عصب شناسان بر این باورند که دلایل متعددی برای این امر وجود دارد. مطالعات نشان می دهد انجام تمرینات کافی که منجر به آمادگی قلبی - تنفسی بدن می شود آن هم در کودکی به طور مستقیم با رشد عملکردها و ساختارهای مغزی در ارتباط است، به ویژه نواحی از مغز مانند اسبک یا هیپوکامپوس که با حافظه در ارتباط است و بخش جلویی قشر مغز، که تکامل آن تاحدود 20 سالگی ادامه دارد. 
چارلز هیلمن از دانشگاه نورث‌ایسترن می گوید: «رشد مغز در نواحی خاص به نظر می رسد که با ورزش قابل ترمیم است.»
«رشد قشر جلویی مغز با توانایی ما در فکر کردن، منطق و انجام امور ارادی که بر اساس تفکر انجام می شوند و نه از روی هیجان در ارتباط است. در زندگی روزمره، این نوع تفکر در توانایی ما برای نیل به یک زندگی سالم و موفق حیاتی است. تمرین تقاضای مربوط به سوخت و ساز را افزایش می دهد که مغز در واکنش به آن فرآیند رگ‌زایی (فرآیندی فیزیولوژیکی است که در آن رگ‌های جدید از رگ های موجود رشد می کنند) را افزایش می دهد. به این ترتیب بسترهای مویرگی برای انتقال خون و اکسیژن به مناطق مختلف مغز توسعه می یابد. ورزش همچنین شکل گیری سیناپس ها بین نورون ها را نیز افزایش می دهد که در نتیجه ی آن توانایی ایجاد ارتباط بین بخش های مختلف مغز بیش تر می شود.»
داده های موجود، این ایده را به ذهن می رساند که خواص حفاظتی ورزش در تمام طول عمر فرد باقی می ماند، چرا که افرادی با سن بالای 60 و 70 سال که در جوانی ورزش کرده اند، کمتر به بیماری آلزایمر دچار می شوند. دانشمندان باور دارند فواید پایدار ورزش در ابتدای زندگی، سلامت روان در ادامه ی آن  را به دنبال دارد.
افرادی که در کودکی و نوجوانی فعالیت جسمانی منظم داشته‌اند، در بزرگسالی انگیزه ی بیشتری برای ادامه دادن به آن دارند. ما می دانیم ورزش سطح انتقال دهنده های عصبی نظیر دپامین و تا حدی سراتونین را افزایش می دهد که این خود روی تداوم انگیزه‌های فرد، آن هم  به مدتی طولانی تر اثر می گذارد. اما یکی از شگفت انگیزترین و جدید ترین خواص ورزش در کودکی که به تازگی کشف شده، در اسکلت بدن ما نهفته است. مطالعات نشان می دهد استخوان ها خاطره ی ورزش در آغاز زندگی را تا پیش از آغاز بلوغ نگهداری می کنند که اثر آن تا مدت ها پس از توقف فعالیت های جسمانی باقی می ماند.
کودکانی که ورزش حرفه ای نظیر تنیس یا ژیمناستیک را از سنین پایین آغاز می کنند، تغییراتی در الگوهای ژنی آن ها بروز می کند که این آثار سال ها ادامه می یابد. حجم استخوان، تراکم آن و مواد معدنی که آن را تشکیل می دهد در مقایسه با سایر کودکان متفاوت است. به ویژه اگر تمرینات ورزشی پیش از بلوغ آغاز شده باشد، اثر آن تا 10 سال یا بیشتر همچنان باقی خواهد بود.
رساندن این پیام به والدین و کودکان اهمیت بالایی دارد، چرا که انسان ها همواره در حال کاهش فعالیت بدنی خود هستند و این شرایط در حال وخیم تر شدن است. هر کاری که بتوانیم برای ترویج ورزش در سنین پایین انجام دهیم، سلامت نوع بشر، اقتصاد جهانی و زندگی روی کره ی زمین را بهبود خواهد بخشید.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی