[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۰۴۷
  • دوره جدید

دیدگاه، روزنامه شیراز نوین

به بهانه استعدادیابی در هیئت فوتبال 
 

شیرازنوین- محمد شفيعي

رئیس کانون مربیان فوتبال فارس

چه کسانی و به چه شکلی و طبق چه معیارهایی فرزندان من و شما را در آزمون‌ها شرکت می دهند و استعداد یابی می کنند
یکی از دوستان که پسرش در استعداد یابی های هیئت فوتبال دچار آسیب روحی شده بود، نزدمن آمد و گفت که به پسرم کمک کنید. با توجه به توانایی هایی که داره از لیست بیرون گذاشته شده است. از ایشان خواستم که برایم توضیح کامل بدهد بعد از صبحت های ایشان به مسئول استعدادیابی استان تماس گرفتم و جویای فنی آقازاده دوستم شدم، ایشان فرمودند که پسر ایشان را ایده‌آل دیدم تعجب می کنم چرا خط خورده، بلافاصله به آقای هنرپیشه تماس گرفتم که متأسفانه ایشان رد تماس کردند دیگه به این نتیجه رسیدم که در این زمان با توجه به اعلام لیست بچه ها ارتباط برقرار کردن با مسئولین از محالات است. 
از آنجایی که توهم کنتور ندارد، حتی اگر ورزشکار نباشیم، اطرافمان پر است از مربیان و انواع و اقسام افراد متفرقه ای که مدعی اند با یک نگاه میتوانند بگویند که یک نونهال در فوتبال پیشرفت میکند یا استعداد ورزشی در رشته خاصی دارد یا نه. 
 استعداد یابی از سه بعد اصلی
۱- قابلیت های زیست حرکتی (آزمون های آمادگی جسمانی )
۲- قابلیت های آنتروپومتریکی (پیکرشناسی) 
۳- قابلیت های روانی تشکیل شده است. 
بنابراین برای اینکه یک مربی، استعداد یاب  محسوب شود، لزوماً باید بر دانش و تخصص های آمادگی جسمانی، آنتروپومتری و روانشناسی ورزشی تسلط قابل توجه داشته باشد و به غیر از این موارد، چنانچه قرار باشد که استعداد‌یاب رشته خاصی باشد، به غیر از سه مورد فوق، لزوماً باید مربی آن رشته ورزشی هم باشد. 
بر این اساس از هر چند هزار و حتی از هر یک میلیون مربی،  شاید یک نفر بتواند به تنهایی استعداد یاب محسوب شود. از این رو معمولا فرایند استعداد یابی با مشارکت گروهی از مربیان و متخصصین ورزشی انجام میشود که با همه این اوصاف لزوماً در نهایت همه پیش بینی های مربوطه درست از آب در نمی آید و سالها بعد مشخص میشود که بسیاری از نو نهالانی که به عنوان نخبه و استعداد تشخیص داده شده اند، هیچ موفقیتی در ورزش کسب نکرده و بالعکس برخی از مواردی که گروه استعدادیابی آنها را فاقد استعداد تشخیص داده بودند، به ستاره تبدیل میشوند. 
حال با این همه پیچیدگی، بسیاری از افراد و به اصطلاح مربیانی که تفاوت اسید لاکتیک با آب باطری را نمی دانند، خودشان را دارای نبوغ ویژه تشخیص و استعداد یابی میدانند که اگر عطاری سرکوچه متخصص و جراح مغز و اعصاب است، آنها هم استعدادیاب  هستند.
گذشته از همه این موارد، استعداد پروری که رویدادی شدنی و بدون حدس گمان و پیشگویی است، به مراتب مهم تر از استعدادیابی های پر از ادعاهای واهی می باشد. چنانچه اگر به طور مثال هزار نونهال به اصطلاح مورد تایید استعدادیابی واقع شده، تحت استعداد پروری قرار نگیرند، در نهایت هیچ ورزشکاری تولید و تربیت نخواهد شد و در نقطه مقابل اگر هزار نونهال که مورد هیچ ارزیابی قرار نگرفته و حتی پس از ارزیابی،  فاقد استعداد تشخیص داده شده اند، تحت استعداد پروری متشکل از هزاران ساعت تمرینات و اقدامات اصولی قرار بگیرند، در نهایت از میان آنها، چند صد بازیکن و ورزشکار در حد لیگ یک و برتر و حتی چند ورزشکار و بازیکن ملّی تولید و تربیت خواهد شد. 
به خصوص اینکه امروزه استعدادیابی در بسیاری از موارد تشکیل شده از یک ارزیابی چند ثانیه ای متشکل از پرسیدن سوال شغل پدرت چیست...!؟

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی