[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۵۲۵
  • دوره جدید

گردشگری روستایی؛ غفلت یا توجه به آن؟، روزنامه شیراز نوین

شیرازنوین- سید محی الدین حسینی ارسنجانی

Arsanjani.moiin@gmail.com

با نگاهی به وضعیت کنونی «گردشگری روستایی» در ایران، به خوبی می‌فهمیم که به این نوع از گردشگری توجه چندانی نمی‌شود. توسعه گردشگری روستایی در گرو تحکیم زیرساخت‌های این مهم است. «گردشگری روستایی» از جمله گونه‌های گردشگری است که اگرچه تا حدود زیادی در سال‌های گذشته مورد توجه قرار گرفته و به ویژه گردشگران خارجی که به این سرزمین می‌آیند، بیشترین علاقه‌شان بازدید از روستا‌های جاذب و جالب است؛ هنوز جای کار بسیار دارد و نباید موردغفلت قرار گیرد. متأسفانه به جز چند روستا، هنوز امکانات زیرساختیِ چندانی در روستا‌های ایران فراهم نیامده است تا حداقل پاسخگوی اقامت شبانه گردشگران باشد.روستاها از نظر فرهنگی باید مراکز توریستی در کشور باشند و این کار نیاز به سرمایه‌گذاری دارد. توسعه‌ روستاها امری لازم است و می‌تواند توسعه شهری را هم پایدار کند. وقتی سخن از روستا به میان می‌آید، فقط بخش کشاورزی آن را می‌بینیم و بقیه بخش‌ها کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد؛ اما اگر روستا و معماری روستا همان‌طور بماند و در کنارش تسهیلات لازم برای مردم روستا در نظر گرفته شود، می‌تواند جاذبه‌ توریستی بسیار زیادی برای مردم داخل و خارج باشد. روستاهای ما، زیبایی‌های معنوی فراوان از جمله پوشش، ارتباطات اجتماعی، مراسم عزاداری و عروسی و غیره دارند، اما منظور از توریست این نیست که فقط از خارج بیاید؛ چراکه بسیاری از جوانان شهری ما از آداب و رسوم روستاهای کشورمان بی‌اطلاع و کم‌اطلاع هستند. وقتی کلمه ‌روستا را به زبان می‌آوریم، ممکن است از دید غیرروستایی‌ها اقتصاد و تولید و کشاورزی به ذهن برسد، اما برای کسی که خود روستایی است، روستا مفهوم فرهنگی نیز دارد. روستا یعنی جمعی که با هم تعامل و هم‌زیستی مسالمت‌آمیز و برادرانه دارند و روستا یعنی مکانی بی‌غل و غش، پاک و باصفا و باصداقت که وفای به عهد و ادای امانت و ایمان سرشار به خداوند و پیامبر(ص) در آن مشاهده می‌شود. روستا جایگاهی است که مسیر تلاش و کار و فداکاری به خوبی در آن مشاهده می‌شود. باید به طبیعت برسیم و اگر مشکلی برای جنگل‌ها پیش آمد، با عجله خود را برسانیم، مثل طبیب که خود را بالای سر بیمار می‌رساند؛ چراکه اگر آب و درخت و مراتع را از دست بدهیم، قابل خریدن نیستند و نمی‌توان به راحتی آنها را با پول به دست آورد. باید در هر استان روزها و هفته‌های خاص برای روستاها درست کنیم تا مردم به بازدید از آن روستاها اقدام کنند، چراکه این موضوع به لحاظ معنوی و اقتصادی به نفع کشور است. ما امروز باید سنت‌های درست گذشته را حفظ کنیم و از آنچه در تمدن مفید است استفاده کنیم؛ چون نمی‌شود سرگردان و حیران بین کوچه‌های قدیمیِ سنت و کوچه‌های جدید تمدن بمانیم. 
بعضی روستاها ضریب بالایی از گردشگر را دارا هستند و حتی میزان جذب گردشگر در آنها، مانند ابیانه، زیارت و آبگرم، به اندازه‌ای است که در آنها هتل و مهمان‌پذیر ساخته‌اند. اما در بیشتر روستاها، ضرورت چنین کاری وجود ندارد. در نتیجه «خانه اجاره‌ای» رواج پیدا کرده است که در آنها، اهالی روستا اتاق یا طبقه‌ای از خانه خود را به مسافران و گردشگران اجاره می‌دهند و حتی با غذاهای محلی خود، از آنها پذیرایی می‌کنند که در همه دنیا هم مرسوم و متداول است. اما حتی اگر در روستایی چنین امکانی وجود نداشته باشد، باید اهالی را توجیه کرد و زیرساخت‌های آن را هم مهیا کرد. چارچوب قانونی این کار هم فراهم است و معاونت گردشگری و سایر نهادهای ذی‌ربط به این خانه‌های اجاره‌ای برای پذیرفتن گردشگر، مجوز اعطا می‌کند. حتی برای نظارت هم، با هماهنگی‌هایی ‌که صورت می‌گیرد، دهیار روستا نماینده‌ای است تا بر روند کار این مراکز و خانه‌ها نظارت داشته باشد. این اقدام می‌تواند روستاییان را هم به مشارکت در حوزه گردشگری علاقه‌مند سازد. هرچند گردشگرانی که اسباب و خوراک سفر با خود می‌برند، تصورشان بر این است که امکانات یا غذای روستا قابل قبول نیست مگر اگر سفر با تور باشد که این مشکل هم حل شدنی است. اما چون وضعیت رفاه و اقتصادیِ مردم هم چندان قوی نیست ترجیح می‌دهند مثلاً در چادر، شب را به صبح برسانند تا هزینه سفرشان تقلیل یابد که این هم ناشی از اقتصاد نابسامان کشورمان است. می‌توان با مراسم محلی و جشنواره‌های  گردشگری هم از یک سو سنت‌ها و آداب گذشته و حتی مشاغل قدیمی را که بعضاً در آستانه نابودی هستند احیا می‌کند و هم آنکه به تقویت گردشگری کمک می‌کند. روستاهای مرزی اهمیت زیادی دارند؛ اما به سبب برخی سیاست‌ها، چندان توجهی به آنها نمی‌شود، اما می‌توان در بحث گردشگری سلامت، گردشگران خارجی را به استان‌ها و شهرهای مرزی جذب کرد. از سوی دیگر، می‌توان از طریق بازارچه‌های مرزی و تسهیل در مبادلات،  به فعال شدن اقتصاد روستا‌های مرزی هم کمک کرد. امید است مسئولان سازمان میراث فرهنگی و وزارت کشور، در راستای توجه به گردشگری روستایی دقت نظر و توجه بیشتر نمایند. 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی