[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۴۵۱
  • دوره جدید

یادداشت روز، روزنامه شیراز نوین

بحران‌های خودساخته

 

شیرازنوین- فرزاد وثوقی

farzad_vossoghi@yahoo.com

بسیاری از بحران‌های پیش‌آمده در جامعه‌، خود‌ساخته است‌. ما در امور اجتماعی با سه کنش در بروز بحران‌ها مواجه هستیم‌. مسائل و موضوعات‌، معضلات و بحران‌های اجتماعی‌. بحران‌های ایجادشده را می‌تواند در بخش‌های حاد و غیر حاد حتی سیاسی، فرهنگی و اقتصادی مورد توجه قرارداد. ما وقتی نسبت به ظهور مسائل اجتماعی ابراز بی‌تفاوتی می‌کنیم در درازمدت آن را تبدیل به معضلات اجتماعی اقتصادی و حتی سیاسی می‌کنیم، معضلی که ممکن است در مقطعی حل‌شدنی باشد اما حتی حاضر به کدخدامنشی برای مهار آن نیستیم و شاید با درنظر گرفتن ملاحظاتی تمایل داریم آن موضوع ساده آنقدر بزرگ شود تا بصورت معضل و یا بحران دامن اجتماع را بگیرد. بطور مثال در موضوع اعتیاد به مواد مخدر و یا مشروبات الکلی، اقدامی در راستای توسعه فرهنگی و امور پرورشی و آموزشی انجام نمی‌دهیم. اما فروشندگان این محصولات عمدتاً مشتریان وگروه‌های هدف خود را از صف دانش‌آموزی ویا دانشجویی انتخاب می‌کنند‌. آنان که قدرت انتخاب ندارند وبرای گفتن«‌نه‌»آموزش ندیده‌اند واصولاً برای برخورد با این موضوع پرورش نیافته‌اند‌!!!
برهمین اساس است که ما بیشترین تلفات انسانی را در راه مبارزه فیزیکی با مواد مخدر و سایرامور قاچاق شاهدیم‌. آمارهایی که دال برافزایش کشفیات است یا افزایش تلفات انسانی‌. این در‌حالی است که تا وقتی به موضوع اقتصاد و معیشت مردم بی‌تفاوت هستیم این آمارها هم افزایشی است‌.
ایضاً مسایل و موضوعات اقتصادی‌، فرهنگی و هنری‌، مذهبی و سیاسی کشور همه و همه باید پیوست‌های پرورشی و آموزشی داشته باشند‌. به موضوع ایدز توجه کنیم‌، چه عاملی باعث شد این بیماری تا این حد رشد و توسعه یابد؟ به وضوح می‌توان گفت‌، تنها یک عامل در توسعه این بیماری تأثیر‌گذار است و آن استفاده از عنصر کتمان حقیقیت و غفلت ازپرورش و آموزش نسل است‌. بنظر برخی، کتمان حقیقت می‌تواند به عاملی بازدارنده تبدیل شود که حتی در مقابل غرایز خدادادی نیز مقاومت کند‌. 
نقطه سر خط‌- اقتصاد پاشنه آشیل پایداری در یک نظام اجتماعی است، حتی وقتی آن جامعه را به لحاظ فاکتور‌های مذهبی‌، اعتقادی و دینی مورد ارزیابی قرار دهیم‌. وقتی نسبت به موضوعات و مسایل اقتصادی و معیشتی بی‌توجه و بی‌تفاوت باشیم قطعاً در بروز بحران‌های خود ساخته تلاش کرده‌ایم‌.باید بپذیریم نسبت به موضوعات اقتصادی اهمال کردیم‌. درواقع اینطور بنظر می‌رسد که با یک طرح وبرنامه قبلی زمینه شکست اقتصادی را فراهم کرده‌ایم‌. اقتصادی که مستقیماً برمعیشت احاد مردم و در مرحله دوم بر امنیت اجتماعی تأثیر‌گذار است‌.
در نگاهی دیگر به این نکته که سیاست‌بازی برجسته‌ترین نوع فعالیت در کشور است به این موضوع مهم توجه می‌کنیم که امروز با دو گروه مطرح و فعال سیاسی درجامعه مواجه‌ایم و هر دو گروه به تناسب در خصوص اقتصادکشور مباحثی برای طرح دارند، اما فقدان کادر حزبی قوی و بهره‌گیری از کارشناسان امر نتیجه را منجر به حصول موفقیت نکرده است و هیچ‌کدام در صدد حل مشکلات و بحران‌های اقتصادی اجتماعی تلاش نکرده‌اند و بسیار علاقمند هستند بحران‌های پیش‌آمده را دست بدست کنند و از دولتی به دولتی دیگر منتقل کنند‌. کشدار شدن حل بحران‌های اقتصادی به نفع هیچ گروه و دسته سیاسی نیست چراکه هر کدام به نوبه خود مقبولیت بین سرمایه‌های اجتماعی را از دست می‌دهند‌. اینجاست که داستان تکثر آرا و فعالیت جنبش‌های اجتماعی از نظر توده مردم به نقطه نفی می‌رسد‌.
حالا داستان اقتصاد ما که پیش‌از فعالیت هر دولت‌، کفه‌اش به نفع معیشت مردم می‌چربد و در عمل اتفاق خاصی نمی‌افتد به مرز بحران رسیده است‌. متأسفانه خیلی دیر متوجه شدیم که تمام تلاش‌ها برای بهبود وضعیت تولید به انحراف کشیده شده‌، یعنی هرچه تسهیلات رونق تولید پرداخت شده بدست اهلش نرسیده و در خطوط تولید صرف نشده است‌. چرا‌که امروز بیماری حاد اقتصاد کشور یا به سختی قابل درمان است و یا امکان درمانش وجود ندارد‌. چراکه درمان‌گران این حوزه اغلب سیاستمدارانی هستند که از فنون مربوط به مدیریت بحران اقتصادی بی‌اطلاع‌اند و یا تمایل دارند از این آب گل‌آلود برای خود ماهی بگیرند‌. آب گل‌آلودی که در تعابیر امروزی به عنوان فساد دستگاهی در امور اجرایی ازآن یاد می‌شود‌. 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی