[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۹۳۰
  • دوره جدید

کشف معادن سنگ هخامنشی در پاسارگاد، روزنامه شیراز نوین

سرپرست هیئت بررسی شهرستان پاسارگاد از شناسایی معادن سنگ‌های مجموعه تاریخی و آثار نویافته جدیدی از دوره هخامشی در دشت پاسارگاد و نواحی هم جوار آن خبر داد.
به گزارش شیرازنوین به نقل از روابط عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، فرهاد زارعی کردشولی گفت: از این آثار می‌توان به دو معدن سنگ‌های آهکی تراورتن سفید در کوه الماس بُری تنب کرم و معادن سنگ‌های ماسه سنگی موسوم به ابوالوردی اشاره کرد. اگرچه معدن الماس بُری در گذشته توسط باستان شناسانی که در حوزه پاسارگاد و تخت جمشید کار کرده بودند، شناسایی شده بود ولی از نحوه و چگونگی برداشت این سنگ‌ها گزارشی منتشر نشد.
نحوه برداشت سنگ از معادن در دوره هخامنشیان
او با اشاره به وسعت بیش از ۶کیلومتر مربع معدن الماس بُری گفت: این معدن مهمترین و بزرگترین معدن هخامنشی مربوط به پاسارگاد است که از بیش از چهل قسمت آن سنگ برداشت شده است. پس از انتخاب محل بُرش و بر اساس ابعاد بلوک مورد نیاز، حجاران اقدام به جدا سازی بلوک‌ها با انواع تیشه و قلم می‌کردند (فاصله هر بلوک بریده شده با بدنه اصلی کوه بین ۵۰ الی۸۰سانتیمتر و به اندازه عرض شانه حجاران بود.
وی افزود: در مرحله بعد بلوک‌ها که به صورت قلم ستون‌های نیمه تراش و مکعبی شکل به وزن بین ۲ تا۵۰تن بودند را از صخره‌ها جدا کرده و در دره‌های ریگزار مانند معدن به دامنه کوه انتقال می‌کردند. در مرحله بعدی بلوک‌ها را سوار بر ارابه‌های بزرگ کرده و به وسیله چهارپایانی مانند گاو پس از گذر از تنگه‌های بلاغی و سعادت‌شهر، به پاسارگاد انتقال داده و کار می‌گذاشتند. سپس بلوک‌ها یا قلمه ستون‌ها را به وسیله انواع تیشه ها (از زبره تراش تا بسیار ظریف) صاف و در پایان به وسیله لیف درخت خرما یا پوست کوسه صیقلی می‌کردند.
فرهاد زارعی کرد شولی در ادامه به معدن ابوالوردی اشاره کرد و گفت: این معدن که به تازگی شناسایی شده و از سنگ‌های استخراج شده آن در پر کردن فضای داخلی دیواره صفه تل تخت و زیر سازی کاخ‌ها و آبنماهای باغ شاهی استفاده کرده اند.
او از دیگر سنگ‌های مورد استفاده در بناهای مجموعه پاسارگاد، به سنگ سیاه اشاره کرد و افزود: گروه بررسی امیدوار است در حوزه فرهنگی همین شهرستان، معدن آن را شناسایی کند. رگه‌هایی از سنگ‌های سیاه، در بخش جنوب شرقی شهرستان (منطقه دهستان سرپنیران) شناسایی شده که از نظر نوع و جنس سنگ با سنگ سیاه مجموعه قرابت نزدیکی دارد.
او از جمله این آثار به کانال‌های هخامنشی جوی دختر اشاره کرد و گفت: هخامنشیان از بالا دست رود پلوار، ترعه‌ای (کانالی) جدا کرده و آب را با استفاده از شیب طبیعی زمین (شیب در پاسارگاد از شمال به جنوب است) در دامنه تپه ماهوری‌های شرق پاسارگاد، به پشت سد هخامنشی سرپنیران انتقال می‌دادند.
به گفته این باستان شناس آب در فصول پر بارش سال ذخیره و در فصول زراعی، کشاورزی آزاد می‌شد و پس از گذر از کانال های دست ساز تنگ سعادت شهر به اراضی مرغوب شرق دشت سعادت شهر (بالغ بر ده هزار هکتار) انتقال پیدا می‌کرد.
فرهاد زارعی کرد شولی در ادامه افزود: هخامنشیان در تنگه تاریخی بلاغی نیز اقدام به حفر کانال های دستکند منحصر به فرد به صورت منقطع در دو طرف شرق و غرب رود پلوار به طول ۵/۵کیلومتر کرده و آب را به اراضی کشاورزی تنگه و بخش غربی دشت سعادت شهر انتقال داده اند.
شناسایی سنگ قبرهای نفیس صفوی
این باستان شناس افزود: از قرون متأخر اسلامی (از قرون نهم هجری تا چهارده هجری) آثاری نظیر بقاع متبرکه و قبرستان های با سنگ قبرهای نفیس (دوره صفوی)، تعدادی پایه پل بر روی پلوار (حداقل چهار پل)، سه آسیاب و همچنین کاروانسرا شناسایی شد.
به گفته سرپرست هیئت برنامه بررسی و شناسایی باستان شناختی شهرستان پاسارگاد، پیش بینی می‌شود بررسی باستان شناسی شهرستان پاسارگاد و بخش مشهد مرغاب به لحاظ وجود مناطق صعب العبور و کوهستانی تا پایان سال جاری و بهار سال۱۳۹۶ ادامه یابد.
او افزود: بعد از اتمام بررسی پیمایشی و ثبت و ضبط اطلاعات در فرم های استاندارد پژوهشکده باستان شناسی کشور، اطلاعات در نرم افزار GIS گنجانده خواهد شد.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی