[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۵۲۵
  • دوره جدید

سعدی؛ انسان‌شناسی دردمند، روزنامه شیراز نوین

شیرازنوین- سید محی الدین حسینی ارسنجانی

Arsanjani.moiin@gmail.com

سعدی شیرازی را همه می‌شناسند و با آثار و اشعار او آشنایند.نام سعدی، نامی جهانی در عرصه شعر و ادب پارسی و شخصیتی ماندگار در حوزه‌های اخلاق و حکمت است. او حکیمی بلندآوازه و شاعری بی‌نظیر، انسان‌شناسی به معنای واقعی کلمه اخلاق‌گرا و فیلسوفی دردمند است که درد جامعه پیرامون خود را دارد. او پادشاه سخن و خداوندگار غزل و حکایات دلنشین است. او استاد مُلک ادبِ عرب و عجم است. او به راستی بزرگ‌شاعر فارسی‌زبان و صاحب محبوبیتی است که شهرتی جهانی دارد و تا به امروز که هفتصد سال از رحلت ناباورانه‌اش می‌گذرد، جهانیان به زبان او سخن گفته و حکایات نغز و پندهای نیکو و نصایح دلنشین را خوانده و سینه به سینه و نسل به نسل منتقل می‌کنند. آیا تاکنون از خود پرسیده‌ایم که به راستی راز محبوبیت سعدی در چیست؟ مگر او همچون سایر شاعران و ادیبان قرون و اعصار متمادی اشعار نگفته و آثاری خلق نکرده یا از خود به یادگار نگذاشته است؟ پس او چگونه به این شهرت عالم‌گیر می‌رسد و اینهمه عزت و جاه و جلال می‌یابد و دیگر شاعران و نویسندگان قبل و بعد از او یا معاصرانش، به رتبه و موقعیت ملی و فراملی همچون سعدی نمی‌رسند؟ اینجانب (محی‌الدین حسینی) اعتقاد دارم سعدی آثار منظوم و منثور خود را بر پایه تعقل و تدبر تولید  و عرضه نموده است. شاید اگر او فقط چند حکایت از گلستان خود به یادگار گذاشته بود، باز از رتبه و مرتبت علمی و ادبی‌اش نزد ادیبان پس از خود کاسته نمی‌شد. راز ماندگاری سعدی و جاودانگی او در رعایت ادب در کلام و صراحت لهجه و فصاحت بیان اوست، آنگونه که به شیوایی و استواری چنین می‌فرماید:
بَلغَ العُلی به کماله، کَشفت دُجی به جماله
حَسُنَت جمیع خصاله، صلوا علیه و آله
در دنیای امروزی توجه به سعدی و آثار باعظمت او همچون بوستان و گلستان و کلیات دیوان اشعار و آثار او بیش از هر زمان دیگری محسوس و قابل مشاهده است. به گونه‌ای که در ۶ تا ۷دهه پیش سعدی‌شناسان و سعدی‌پژوهان با خلق آثاری ناب درمورد شعر و شخصیت حکیم بلندآوازه ایرانی و اسلامی یعنی سعدی شیرازی و پدید آوردن کتب، پایان‌نامه‌ها و مقاله‌ها در مورد ابعاد گوناگون شعر و ادب سعدی داد سخن سرداده‌اند. اما گرچه اینان زحمات بسیار کشیده‌اند، نتوانسته‌اند آنگونه که شایسته مقام و موقعیت ادبی سعدی است حق مطلب را ادا کنند. بزرگی چون سعدی نیازمند تعریف و تمجید نیست، اما احیای آثار و اشعار و گفتار او و اجرای برنامه‌های ناب و فاخری چون گلستان‌خوانی و سعدی‌خوانی (خوانش آثار او و اجرای نمایشنامه‌ها از حکایات وی) بزرگ‌ترین خدمت و تلاش صادقانه در مسیر شناخت این شاعر بلندآوازه ایرانی است.قدر مسلم، آثار و اشعار سعدی و حافظ هرگز رنگ کهنگی به خود نمی‌گیرند و گذشت زمان مانع از فراموشی آثار و اشعار آنان نمی‌گردد. تسلط سعدی بر انواع زبان‌های روز و فنون زمانه از یک سو و سفرهای متعدد وی به بلاد روزگارخود و آشنا شدنش با ملیت‌های گوناگون و به عبارتی جهانگردی سعدی و همنشینی با بزرگان و مشایخ عصر و تحصیلات در دانشگاه عظیم عصر خود، یعنی نظامیه بغداد که در نوع خود مرکز علمی و فکری جهان اسلام بوده و هوش و نبوغ وی در پردازش حوادث و وقایع پیرامونی و نگاه نواندیشانه و مدبرانه او به زندگی گذشته، حال و آینده از جمله عوامل موفقیت سعدی در خلق آثار ارزشمندی همچون بوستان وگلستان است. آثاری که پس از ۷۰۰سال از وفات او همچنان شیرین و خواندنش لذت بخش است.
نام‌گذاری روزی به نام سعدی در تقویم رسمی، تنها بهانه‌ای است  برای یادکردی از او و احیای نام وی و تجلیل از شاهکارهای ادبی وی و چنین برنامه‌ای را که بنیاد و شالوده آن توسط بزرگی چون کوروش کمالی سروستانی، سعدی‌پژوه معاصر بنا نهاده شد، اقدامی درخورتوجه و شایسته تقدیر است. سعدی جایگاهی باعظمت دارد و آرامگاهی باشوکت که چشمان هر تازه‌وارد به شیراز جنت‌طراز را مجذوب خویش می‌سازد. اجرای برنامه‌های فاخر ادبی در شهر سعدی و زادگاه او یک ضرورت است؛ همانگونه که اجرای جشنواره‌های ملی حول محور شناخت سعدی و نقد اندیشه‌های او در شهر ادیبان و شاعران یعنی شیراز جایگاه خالی است. ضمن گرامیداشت روز سعدی (اول اردیبهشت) امید آن دارم تا شهر خلاق و ادبی شیراز برخوردار از جشنواره‌های سالانه شعر و ادب سعدی باشد تا سعدی را بازشناسی کرده و یادی شود از فعالان عرصه شناخت و شناساندن سعدی، حکم‌ران وادی سخن، ان‌شاءالله.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی