[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۷۷۹
  • دوره جدید

یادداشت روز، روزنامه شیراز نوین

دلار و دارو
 

شیرازنوین- فرزاد وثوقی

farzad_vossoghi@yahoo.com

 وقتی سلامت مردم عرصه تاخت‌وتاز تجار و واسطه‌گران قرار می‌گیرد‌، باید به حال بیماران تأسف خورد؛ چراکه رنج و درد او و امثال او صحنه تجارتی پرسود می‌شود. گرانی قیمت دلار به هردلیل و فقدان پیشگیری از افزایش قیمت‌ها در صف دارو‌های خاص امری تأسف‌برانگیز است‌. چراکه دولتمردان ما وقتی به فکر تأمین کسری هزینه‌های خود هستند به اطراف نگاه نمی‌کنند. دارو از جمله محصولات تجاری مورد بحث در حوزه اقتصاد است‌. بخشی سودآور که سرمایه‌گذاری درآن با کمترین ریسک انجام می‌شود  و بازگشت اصل سرمایه و سود تضمین شده است‌. بعضی کشورهای صاحب تحقیق در رده اول تولید دارو ایستاده‌اند و بعضی دیگر مانند کشور ما که عضو بازارهای تجارت جهانی نیست معمولاً کپی‌بردار این تولیدات به‌شمار می‌روند‌. به هرحال ارزش سهام داروهای وارداتی به‌اندازه‌ای است که تهدیدی برای تولید‌کننده داخلی به‌شمار می‌رود.در دنیای امروز شاهد افزایش دایمی ‌سن امید به زندگی هستیم و از طرفی این امر یک شاخص توسعه‌یافتگی در حوزه سلامت شناخته شده است. به همین دلیل سرمایه‌گذاری روی مقوله دارو به‌شدت مورد اقبال قرار گرفته است‌. در کنار این مقوله فرهنگ‌سازی درستی نیز انجام نشده است چراکه اغلب مردم براین باورند که تأثیر داروهای خارجی بیش از نمونه‌های ایرانی است‌.
حتی در بحث تجهیزات پزشکی نیز شاهد این اتفاق هستیم‌. حال باید دید داروهای خارجی که به‌صورت قانونی و یا قاچاق وارد کشور شده‌اند تأثیر بیشتری برسلامت مردم دارند و یا داروهای ساخت داخل؛ و اگر ما دارای دانش تولید دارو در داخل کشور هستیم چرا باید شاهد افزایش قیمت در این بخش باشیم و شاید واردات مواد اولیه و ارزبری ، باعث گرانی دارو شده است‌.
با بررسی اخبار منتشره می‌توان دریافت که صنعت دارو‌سازی قابل اتکا‌ترین صنایع برای سرمایه‌گذاران است‌. سود این صنعت در حد 18 تا 20‌درصد برآورد شده است، این درحالی است که صنایعی دیگر مانند الکترونیک وآی تی حدود 10‌درصد و صنعت وسایل نقلیه موتوری حدود 5‌درصد برآورد شده است‌.
ازطرفی بازار مصرف دارو گرم است‌. مردم ناچار برای تأمین هزینه‌های درمان عزیزان خود حاضر به فروش کلیه و قرنیه خود نیز می‌باشند تا بدین طریق در طی مراحل درمان عزیزان خود کوتاهی نکرده باشند و جالب آنجاست که این اتفاق نامیمون در جامعه ما در حال اتفاق است‌.
با تمام این تفاصیل تولید‌کنندگان دارو سال گذشته را بحرانی‌ترین سال ارزیابی کرده‌اند‌. صنعت داروسازی ایران با در اختیار داشتن بیش از ۹۶‌‌درصد از سهم داروی مصرفی کشور وضعیت مطلوبی ندارد و همواره با مشکلات عدیده‌ای در مسیر تولید دارو مواجه است. این در حالی است که سال‌۹۷ به عنوان سال حمایت از کالای ایرانی نام‌گذاری شده و انتظار می‌رود، داروی ایرانی بیش از پیش مورد حمایت مسئولان امر در نظام سلامت قرار گیرد.
باید به داستان بدهکاری و طلبکاری نظام درمانی کشور از بیمه‌ها و بیمه‌ها از دولت نیم‌نگاهی داشته باشیم‌. همان داستان دراین بخش نیز اتفاق افتاده است‌. تولید‌کنندگانی که از مصرف‌کنندگان عمده خود طلبکارند‌. در واقع این زنجیره بدهکاری در اولین قدم درحال نابودی تولید و اشتغال است‌.
آمار منتشره در ۵‌ماهه اول سال‌۱۳۹۶ نشان می‌دهد ایران از بیش از ۵۰‌کشور دنیا محصولات دارویی وارد کرده است. بیشترین حجم واردات از کشور‌های اروپایی انجام شده است. طبق آمار اتاق بازرگانی تهران، واردات محصولات دارویی ایران در ۵‌ماهه سال ۱۳۹۶به میزان ۱۶.۴۰۴.۳۷۷.۹۷۲.۵۸۲ ریال معادل ۵۰۴.۹۹۱.۲۰۰‌دلار بوده است.
همچنین صادرات محصولات دارویی ایران در ۵ماهه سال ۱۳۹۶ میزان ۱.۸۱۴.۴۲۰.۳۷۳.۳۲۵ریال معادل ۵۵.۶۷۲.۴۳۳‌دلار بوده است. تراز تجاری ایران در گروه محصولات دارویی دراین مدت منفی است. میزان واردات این محصول راهبردی از صادرات بیشتر بوده است.
نقطه سرخط- چرا ما تمایل به واردات داریم و آیا تمام این واردات از مبادی رسمی ‌گمرکی انجام می‌شود‌. علت گرانی دارو و یا تجهیزات پزشکی را می‌توان درهمین نقطه یافت و از طرفی کیفیت  و استاندارد محصولات داخلی را زیر سؤال برد‌.از طرفی توان صادرات به لحاظ عدم حمایت‌های دولتی پایین است‌. بدان معناست که دست تولید‌کننده در حوزه صادرات بسته است. علت را می‌توان در عدم تسهیل مقررات صادرات جویا شد که دراین بخش پای مجلس شورای اسلامی به عنوان قانون‌گذار به میان می‌آید‌. مجلسی که تا امروز حامی ‌اقتصاد کشور نبوده‌، چراکه به تسهیل قوانین صادراتی کمکی نکرده است‌.
 کشورمان در سال گذشته از ۵۰‌کشور انواع محصولات دارویی وارد کرده است. آلمان با ۵۰۴.۹۸۸.۰۸۲میلیون دلار بزرگترین صادرکننده محصولات دارویی به ایران است. دانمارک با ۴۷۴.۱۲۰.۷۵۹‌میلیون دلار، سوئیس با ۴۵۶.۲۴۵.۴۸۳‌میلیون دلار، فرانسه با۳۹۶.۱۳۰.۸۴۹‌میلیون دلار به‌ترتیب دوم، سوم و چهارم شدند.
واردات دارو به ایران طی سال‌های ۱۳۹۳-۱۳۸۰ روندی صعودی داشته و در سال ۱۳۹۳ به ۴۲۴۷ میلیارد ریال رسیده است و همچنین این روند صعودی واردات دارو تا سال ۹۶ ادامه داشته است. حالا باید ارزیابی کرد تا چه میزان در تولید دارو خودکفا بوده و هستیم‌.
حالا باید در انتظار واکنش بخش‌های درمانی بود‌. چراکه عطش واردات درحوزه درمان حکایت از استقبال تولیدات خارجی دارد‌. عمده مراکز درمانی خصوصی و دولتی که تحت نظارت‌های دانشگاهی نیز هستند‌. پرسش اینجاست که ما مصرف‌کننده دارو هستیم یا تولید‌کننده آن و اگر در حال تولید هستیم‌، چرا آمارهای واردات بالاست و قیمت‌ها وابسته به نوسان ارز‌؟ 

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی