[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۷۲۶
  • دوره جدید

حقوق، روزنامه شیراز نوین

رمالی و جادوگری، جرائمی که جرم محسوب نمی‌شوند
متأسفانه از قدیم الایام تاکنون و در همه جوامع بشری، خرافات وجود داشته است. نگاهی اجمالی به صفحات حوادث روزنامه‌ها حاکی از این مطلب است که فالگیری و رمالی به عنوان یک معضل اجتماعی، افراد و خانواده‌های زیادی را قربانی پیامدهای خود کرده است. رمالان و فال گیران با کلاهبرداری نه تنها هزینه‌های هنگفتی را بر افراد تحمیل می‌کنند؛ بلکه در موارد بسیاری مشاهده شده که موجب متلاشی شدن کانون گرم خانواده‌ها شده‌اند. حتی برخی از گزارش‌ها نشان دهنده این مطلب است که وقوع طلاق با موضوع رمالی، فالگیری و جادوگری در جامعه مرتبط بوده و تعداد این طلاق‌ها رو به افزایش است. گاهی هم توسط رمالان جرایم متعدد دیگری  همانند سوءاستفاده جنسی، کلاهبرداری و سرقت صورت می‌گیرد و موجب تشکیل  پرونده‌های متعددی در این زمینه در محاکم شهرهای بزرگ شده است. از جمله شیوه‌های رمالان می‌توان به نوشتن نسخه‌های خوشبختی، فروش مهره و روغن مار، بخت‌گشایی با نعل اسب، آیینه‌بینی و یافتن دزد و غیره اشاره کرد. حال این پرسش حقوقی مطرح است که آیا رمالی و جادوگری در ایران عنوان مجرمانه دارد؟ در این شماره از مطالب حقوقی، به بیان پاسخ این پرسش می‌پردازیم.
به طور خلاصه باید گفت که رمالی و جادوگری در گذشته حقوقی ایران، جرم بوده‌اند و در آیین‌نامه امور خلافی مصوب سال 1324 آمده بود: «افرادی که رمالی، جفر، تعبیر خواب، کف‌بینی، افسونگری، جادوگری، جن‌گیری، فالگیری، پیشگویی، چله نشینی، بخت‌گشایی و امثال آنها را وسیله معرکه یا دوره‌گردی قرار داده یا با باز کردن دکان و خانه اعمال مزبور را پیشه و وسیله کسب و استفاده خود قرار دهند، به هفت تا ده روز حبس تعزیری و از 100 تا 200ریال غرامت محکوم می‌شوند.» این آیین نامه در سال 1352 اصلاح شد و مجازات حبس برای صرفاً رمالی کنار گذاشته شد که هم اکنون این آیین نامه و اصلاحیه آن اعتبار حقوقی ندارد. همچنین در مورد جادوگری نیز لایحه قانون مجازات اسلامی سابق مجازات مرگ را برای مرتکب آن در نظر گرفته بود که امروزه دارای اعتبار حقوقی نیست. در نتیجه می‌توان گفت در قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 در خصوص رمالی و جادوگری، جرم انگاری نشده و اما به اعتقاد گروهی از حقوق دانان افرادی که اقدام به رمالی و اعمالی نظیر آن می کنند، عمل آنها مصداق بارز کلاهبرداری است؛ زیرا مردم را به امور واهی امیدوار می‌کنند. برمبنای این اعتقاد، طبق ماده یک قانون تشدید مجازات مرتکبین اختلاس و ارتشاء و کلاهبرداری، مرتکب به حبس از دو تا ده سال و انفصال دائم از خدمات دولتی و پرداخت جزای نقدی معدل مالی که اخذ کرده است محکوم می‌شود. بنابراین می‌توان گفت اگرچه طبق قانون مجازات جدید رمالی و جادوگری جرم محسوب نمی‌شود؛ اما می‌توان با استفاده از سایر عناوین مجرمانه همچون کلاهبرداری، مرتکب را به مجازات آن جرم محکوم کرد.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی