[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۷۸۴
  • دوره جدید

یادداشت روز، روزنامه شیراز نوین

بازنگری در اقتصاد
 

شیرازنوین- فرزاد وثوقی

farzad_vossoghi@yahoo.com

باید واقعیت‌های استان را معرفی کرد. ما حتی در جذب اعتبارات وضعیت خوبی نداریم. مدیریت ارشد استان بارها و به‌صورت دوره‌ای از مدیران اجرایی دستگاه‌های دولتی تحت امر خود می‌خواهد در صورت عدم توان در اداره امور، از سمت خود کناره‌گیری کنند اما همیشه پس از یک وقفه رسانه‌ای و طول زمان برگزاری جلسات شورای اداری و یا برنامه‌ریزی این موضوع نخ‌نماشده فراموش و دوباره همان پس‌رفت‌ها و همان 
درجا‌ زدن‌ها را شاهدیم. اولویت با امور سیاسی است. آیا تا به‌حال این پرسش را با خودمان مطرح کرده‌ایم که چرا برکناری و یا انتصاب یک مدیر استانی این همه از منظر بعضی نمایندگان مهم و تأثیرگذار است. یا اینکه چرا انتخاب یک نماینده از منظر بعضی مدیران اجرایی تا این حد مهم و تأثیرگذار است. واقعیت این است که یک‌دست بودن نمایندگان و مدیران، هم دارای محاسنی است و هم معایبی که در سال‌های گذشته معایب آن به محاسن داستان چربیده و کاهش اعتبارات و یا کاهش میزان جذب سرمایه‌گذاران درحوزه اقتصاد موید آن است‌.
‌ما در فرصت‌های زمانی گذشته و بدون هیچ دلیلی استان را پر‌از ظرفیت‌های بزرگ معرفی کردیم‌، ظرفیت‌هایی بکر اما دست نیافتی‌، چراکه در چهار دهه گذشته همه مدیران و نمانیدگان در مورد این ظرفیت‌های بالقوه سخن گفته‌اند و درهیچ مقطعی این بالقوه بودن‌، بالفعل نشده است‌. ما هم در جذب اعتبارات ملی ضعیف عمل کرده‌ایم و باعث بازگشت اعتبارات به مرکز شده‌ایم و هم در جذب سرمایه‌گذاران دچار ضعف بوده‌ایم‌. ما وقتی قادر به دعوت سرمایه‌گذارخارجی هستیم که در حوزه جذب سرمایه‌گذار داخلی چند مدال طلا برسینه داشته باشیم‌.
بی‌میلی سرمایه‌گذاران داخلی و یا طرد آنان یکی از شاخصه‌های شکل‌گیری بحران اقتصادی است‌. وقتی ما با تنگ‌نظری مانع رشد اقتصادی و افزایش آمار بیکاری در جامعه می‌شویم‌. این همه نابسامانی در حوزه اقتصاد را تنها می‌توان به یک عامل مرتبط کرد و آن تنگ نظری است‌. تنگ نظری که در سیر معیوب خود و برای دست‌یافتن به هدف از زهر فساد دستگاهی مدد می‌گیرد‌. استفاده از اهرم فشار و شعار‌گونه از کجا آورده‌ای نیز در این وادی بسیار تأثیر‌گذار بوده است‌. این شعار به سرمایه‌گذار می‌فهماند که این سؤال بدون تعارف ممکن است بدون در نظر گرفتن فاکتورهای رونق تولید وافزایش ظرفیت‌های اشتغال از هر کسی پرسیده شود‌. پرسشی سیاسی که برای همین مقطع زمانی طراحی شده است‌.
یکی از بزرگان و فعالان حوزه اقتصاد چندی پیش و در یک دیدار کوتاه با ما می‌گفت‌، در کشور عمان و امارات چیزی حدود 25‌هزار شرکت ایرانی داریم‌. این ظرفیت همان ظرفیتی است که از آن به عنوان فرصت سرمایه‌گذاری ایرانیان مقیم خارج و یا حاشیه خلیج فارس در پروژهای عمرانی‌، خدماتی کشور یاد می‌کنند‌. اما امروز در کجای داستان ایستاده‌ایم‌. آیا ورود سرمایه‌گذار به استان بدون در نظر گرفتن فاکتور‌های لازم امنیت اقتصادی ممکن است‌؟ در سال‌های گذشته و با طرح شعار دعوت از سرمایه‌گذاران حتی قادر نبودیم در نوسازی صنایع زودبازده مثلاً کارخانه‌های قند تعطیل شده موفق باشیم‌. حتی صنعتی را روبه راه کنیم و با گسترش خط تولید کیفی و استاندارد آن و البته بازاریابی بین‌المللی ناشی از روابط مثبت سیاسی‌، زمینه اشتغال جوانان و یا حداقل حفظ اشتغال موجود و کاهش آمار بیکاری را باعث شویم‌.
مدیران ونمایندگان باید به این مهم توجه کنند که دوران استفاده از درآمدهای نفتی و دریافت حقوق‌های نجومی‌ به سرآمده است و باید به فکر منافع ملی بود‌. امروز حفظ و افزایش سرمایه‌های اجتماعی و گسترش اعتماد، حرف اول و آخر را می‌زند‌. بدون اعتماد فرصت اعمال مدیریت را از دست خواهیم داد و بدون در دست داشتن سکان هدایتی، این کشتی به‌جای پهلو گرفتن آرام‌، با ساحل صخره‌ای برخورد خواهد کرد. امیداست به زودی شاهد توفیق در عمل باشیم‌. 

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی