[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۷۸۲
  • دوره جدید

حرف نو، روزنامه شیراز نوین

 یاد باد آن «بختگان» را یاد باد
 

شیرازنوین- سید محی الدین حسینی ارسنجانی

Arsanjani.moiin@gmail.com

وقتی در دوران کودکی و نوجوانی‌ام فاصله ۱۸تا۲۰کیلومتری ارسنجان تا دریاچه بختگان را با دوستان و هم‌سن و سالان طی می‌کردم تا به آن برسم و شکوه و عظمت و زیبایی‌های وصف‌ناپذیر دریاچه بختگان را که امروز به یادها پیوسته و دیگر از آن خبری نیست ببینم و از آن مناظر زیبای لذت‌بخش‌اش به‌وجد آیم تا امروزکه درکابوس وحشتناک خشکسالی‌های دریاچه بختگان فارس و تهدیدات زیست‌محیطی بسیار نگران‌کننده‌اش گرفتارم، با خود می‌پرسم که چه شد؟ ما را چه شدکه نتوانستیم قدر آنچه را که داشتیم بدانیم و از موهبت‌های الهی مثل دریاچه بختگان پاسداری و حفاظت کنیم؟ حوضه آبریز تالاب و دریاچه بختگان در استان فارس که روز و روزگاری از جمله مهمترین مناطق زیست‌محیطی این استان بود امروز در خشکسالی مداوم ده دوازده ساله خود آسیب‌های فراوان دیده و کشاورزی، اشتغال، تأمین آب شرب و دیگر مؤلفه‌های اقتصادی و اجتماعی شرق ارسنجان و روستاهای حاشیه این دریاچه را تحت تأثیر خود قرار داده است. کاهش شدید روند بارش‌ها در سال‌های گذشته و ایجاد شرایط نامطلوب منابع آب در استان فارس بخصوص در حوضه بختگان نوعی بحران زیست‌محیطی و جنایت بشر در حق خود محسوب می‌شود. متأسفانه سطح وسیعی از این دریاچه به شوره‌زار و نمک‌زار تبدیل شده و در فصول گرم در زمین‌های این دریاچه طوفان‌های نمک به راه می‌افتد و سطح وسیعی از شهرهای استهبان، ارسنجان، آباده طشک، نی‌ریز و... زیر چتری از ریزگردهای بختگان و طشک قرار می‌گیرند و مهاجرت تنها چاره برای ساکنان روستاهایی است که در حاشیه این مناطق زندگی می‌کنند. شوربختانه آنکه احیای این دریاچه در اولویت‌های دست چندم مسئولان قرار می‌گیرد و آنچه بر جای می‌ماند شوره‌زار و نمک وگرد و خاک و ریزگردهایی است که بر فراز جایی که روزگاری دریاچه خشک بختگان بوده می‌وزد و سلامت و امنیت مردم را به خطر می‌اندازد.آیا زمان آن نرسیده است دریاچه‌ای را که زیستگاه زمستانه پرندگانی بوده که از روسیه و دشت‌های سیبری به ایران مهاجرت می‌کردند نجات داد؟‌ فلامینگوها، درناها، کبوترهای دریایی، آب‌چیلیک‌ها، مرغابی‌ها، غازها و سایر پرندگانی که همگی در حفظ بوم‌‌ساختار و محیط زیست نقش بسیار ارزنده‌‌ای داشتنند در این دریاچه‌ها زمستان‌گذرانی می‌کردند. اما اکنون از آنها خبری نیست. ساخت بی‌ضابطه و بی‌برنامه و خارج از مطالعات فنی و آینده‌نگری سد‌های بالادست دریاچه بختگان سبب کاهش ورودی آب رودخانه کُر به دریاچه بختگان شد و در نتیجه‌ ورودی آب به این دریاچه به سیلاب‌های منطقه آباده طشک، استهبان، نی‌ریز، خرامه و ارسنجان محدود شد وحتی با احداث سد سیوند بر روی رود سیوند در تنگه بلاغی، سیلاب‌های رودخانه سیوند هم به رود کُر نرسید و در نتیجه به این دریاچه آبی وارد نشد و بختگان زیبا را که در فاصله ۲۰۰کیلومتری شرق شیراز واقع بود به‌کلی خشکاند.
 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی