[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۷۵۶
  • دوره جدید

یادداشت روز، روزنامه شیراز نوین

آلزایمر صنعتی
 

شیرازنوین- سعیدرضا امیرآبادی

amirabadi_shznvn@yahoo.com

سایه سنگین قطب کشاورزی بودن، همیشه بر سر فارس است. اراضی حاصل‌خیز و بنیه آبی دشت‌های این سرزمین، سبب شد از استان فارس به عنوان پایتخت کشاورزی ایران یاد کرده و با پرهیز از شیوه‌های علمی ‌و درایت، آنها را به سوی فرسایش سوق دهند. متأسفانه بحران مدیریتی گذشتگان در کارنامه کشاورزی معاصر استان کاملاً مشهود است؛ چراکه در دهه‌های گذشته، هیچ یک از متولیان با اقتدار در مقابل ازدیاد چاه‌های غیر مجاز ایستادگی نکردند و امروزه کار به جایی رسیده که بسیاری از اهالی فارس برای تهیه آب شرب هم با مشکلات بسیاری دست و پنجه نرم می‌کنند. این درحالی‌ست که شیوه‌های نوین و علمی‌ کشاورزی در سالیان اخیر مورد توجه زارعان قرار گرفته و پیش از این، نشانه‌های زیادی از کشت‌های غرقابی و محصولات غیر اقتصادی به چشم می‌آمد. با بیان این مقدمه، به این موضوع می‌رسیم که استان فارس با اتکا به کشاورزی رادیکالی تا حدود زیادی از فعالیت در عرصه صنایع متنوع بازمانده و بروز آلزایمر در زمینه گسترش صنایع، سبب شده نسل‌های معاصر تاوان آن را پس دهند.
 نگاهی گذرا به صنایعی که دیگر نشانی از فعالیت آنها دیده نمی‌شود بیندازیم. در گذشته نه‌چندان دور، صنعت الکترونیک و مخابرات شیراز گوی سبقت را از پایتخت‌نشینان و اهالی نصف جهان، با همه امکاناتشان، ربوده بود و به همت مهندسان بومی، شاهد تولید محصولات باکیفیتی بودیم که مرزهای استان را درهم نوردیده و سودای صادرات را در سر می‌پروراند. اما متأسفانه هجمه واردات بی‌رویه و لجام گسیخته کالاهای ارزان و بی‌کیفیت چشم بادامی‌ها، سبب شد قطب الکترونیک ایران رویه زوال بپیماید و شیراز جایگاه خود را در این زمینه از دست بدهد. متأسفانه در آن ایام حمایت از کالای ایرانی به سان امروز در کانون توجه قرار نداشت و وارد‌کنندگان در خلأ قوانین حمایت از تولیدکنندگان ایرانی، عرصه را بر صنایع فارس تنگ کردند. نتیجه کار چنان شد که در سالیان اخیر، دیگر نشانی از محصولات صنایع الکترونیک فارس در بازارهای ایران نیست و مارکت هشتاد میلیونی وطنی، به راحتی به تولیدکنندگان خارجی و دلالان بین‌المللی هبه شده است.
کارخانه آزمایش هم وضعیت بهتری نسبت به صنایع الکترونیکی و مخابراتی فارس ندارد. ناتوانی آزمایش در پرداخت دیون، سبب شده خطوط تولید این مجتمع صنعتی دست از کار کشیده و به بانک واگذار شود. در این میان، صدها نفر از کارگران و کارشناسان شاغل در این مجموعه صنعتی به جرگه بیکاران پیوستند و بسیاری از خانواده‌ها در مسیر فروپاشی اقتصادی قرار گرفتند. به‌یاد داریم که محصولات باکیفیت کارخانه‌هایی نظیر آزمایش و ارج، به خوبی توان رقابت با محصولات برون مرزی را داشت و حتی در مقاطعی، شاهد صادرات آن به کشورهای همسایه بودیم. البته هنوز هم در خانه‌های سنتی ایران بازمانده‌هایی از نسل آزمایش، ارج و جنرال وجود دارند که نشان از کیفیت مرغوب آنهاست.
در شرایط کنونی، وضعیت نابسامان اقتصادی فقط گریبان‌گیر صنایع فارس به سردمداری کارخانه‌های پرقدمت و نام‌آشنا نشده، بلکه بسیاری از کارگاه‌های کوچک نیز در مسیر مشکلات چاره‌ای جز تعطیلی و تعدیل نیرو ندارند و هر‌روز شاهد کاهش فعالیت‌های صنایع در شهرک‌های صنعتی و کارگاه‌های حاشیه شهر هستیم. به‌یاد داشته باشیم که بیکاری، یک آسیب اجتماعی مولد شناخته می‌شود و به دنبال آن چالش‌هایی نظیر اعتیاد، فروپاشی کانون خانواده، بزهکاری، جرم، مهاجرت کورکورانه و آسیب‌هایی از این دست سایه سنگین خود را بر جامعه مدنی ایران خواهند انداخت. 
اما راهکار خروج از بحران چیست؟ به‌طور مسلم برای بهبود وضعیت صنایع فارس نمی‌توان نسخه واحدی برای همه صنایع تجویز کرد. ابتدا دولت باید سیاست‌های پیشین را بازنگری کرده و رویکرد جدیدی برای حمایت از صنایع اتخاذ کند. با مروری بر آنچه در انتخابات ریاست جمهوری دوازدهم گذشت، درمی‌یابیم مردم ایران دیگر تمایلی به افزایش رقم یارانه ندارند و از دولت می‌خواهند به جای پرداخت 45500تومان، از صنایع حمایت کند. در اقدام بعدی، باید با در نظر گرفتن حقوق مصرف‌کنندگان، در واردات کالاهایی که مشابه داخلی دارند با سخت‌گیری عمل کرد. چنانچه تولیدکنندگان خارجی به حضور در بازار هشتاد میلیونی ایران مایل هستند، می‌توانند خطوط تولید خود را در اینجا برپا کرده و با مشارکت نیروی کار ایرانی به فعالیت بپردازند. یکی دیگر از اقداماتی که می‌تواند باعث رونق صنایع شود، برخورد مستدام و مقتدرانه با ورود اجناس قاچاق است. امروزه در بازار ایران بسامد حضور کالاهای قاچاق در مواردی بیش از اجناسی است که از مرزهای قانونی و پرداخت عوارض به کشور وارد می‌شوند و این مسئله، صنایع کشور را در وضعیت وخیمی قرار داده است.
با مروری ایجازوار بر مواردی که صنایع فارس و ایران را تهدید می‌کند، باید به این نکته اشاره کرد که رونق صنعت به مثابه افزایش درآمد ناخالص کشور است و با اتکا به آن، می‌توان از رشد لجام گسیخته آسیب‌های اجتماعی جلوگیری کرد. امید می‌رود صنایع پرقدمت و نوظهور فارس نیز از دوران بحران به سلامت عبور کنند و در سال‌های اخیر، بیش از این شاهد کوچک‌تر شدن بدنه صنعتی فارس نباشیم؛ اگرچه توقعاتی مبنی بر قطب کشاورزی بودن، همچنان بر سر فارس سایه انداخته است. 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی