[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۵۸۸
  • دوره جدید

هفت راز کیهان که بی‌توضیح مانده است، روزنامه شیراز نوین

بر کسی پوشیده نیست که کیهان پر از اسرار و شگفتی است. همچنین کیهان پر از پدیده‌های غیر قابل توضیح است که دانشمندان سخت به دنبال یافتن پاسخی برای آنها هستند. در این مقاله هفت مورد از این پدیده‌ها که نقش کلیدی در درک کیهان دارند را بررسی می‌کنیم. با ما همراه باشید:
سیاهچاله‌ها
سیاهچاله‌ها زمانی شکل می‌گیرند که یک ستاره غول پیکر فرو می‌پاشد. پس از تولد سیاهچاله گرانش این ناحیه از فضا به قدری عظیم است که حتی نور نیز نمی‌تواند از میدان گرانشی شدید آن فرار کند. ما می‌دانیم سیاهچاله‌ها چطور کار می‌کنند، اما در واقعیت هنوز یکی از آنها را به صورت مستقیم مشاهده نکردیم و از روی تأثیرات اجرام اطرافشان آنها را تشخیص داده ایم. این اجرام برای تلسکوپ‌هایی با پرتو الکترومغناطیس، نوری یا پرتو ایکس اخترشناسان غیر قابل رؤیت هستند و باید از روی امواج گرانشی یا تأثیرات اجرام کیهانی اطرافشان در فضا-زمان آنها را تشخیص دهیم. 
فضای خالی عظیم
بر عکس سیاهچاله، فضای خالی عظیم حفره‌ای در فضا نیست در عوض به شکل عجیبی آنها خالی از «ماده» و «ماده تاریک» هستند و برخلاف سیاهچاله‌ها نور از طریق خلأ و از میانشان عبور می‌کند. همچنین دانشمندان معتقدند که این فضاهای خالی دارای انرژی تاریک هستند. قطر بزرگترین فضای خالی شناسایی شده در کیهان حدود ۱٫۳میلیارد سال نوری می‌باشد. 
ماده تاریک
گرچه ماده تاریک خود یک معماست اما به توضیح بسیاری از مسائل ناشناخته کیهان کمک می‌کند. کیهان شناسان معتقدند که ۲۷درصد عالم از ماده تاریک تشکیل شده است. ماده تاریک از سیاهچاله‌ها ساخته نشده، اما یک تئوری می‌گوید ماده تاریک در عالم از عناصر سیاهچاله‌های نخستین شکل گرفته است. 
انرژی تاریک
علاوه بر ۲۷درصد از عالم که از ماده تاریک ساخته شده، مقدار زیادی به شکل انرژی تاریک است که ۶۸درصد هر آنچه که در کیهان هست را تشکیل می‌دهد (ماده معمولی که ما می‌شناسیم فقط حدود ۵درصد از عالم است). همانند ماده تاریک در مورد انرژی تاریک نیز چیز زیادی نمی‌دانیم اما فرضیه موجود این است که انرژی تاریک علت انبساط شتاب دار کیهان است. (این در حالی است که ماده تاریک با اثرات گرانشی سرعتش را کم می‌کند). بیشتر اطلاعات ما در مورد ماده و انرژی تاریک از تابش پس زمینه کیهانی به دست آمده. یک نقشه حرارتی از کیهان که ۳۸۰هزار سال را نشان می‌دهد و مربوط به زمانی است که اتم‌های هیدروژن برای نخستین بار داشتند شکل می‌گرفتند. 
 جاذبه بزرگ
کششی در فاصله ۲۲۰میلیون سال نوری وجود دارد که تمام کهکشان‌ها را به سمت خود می‌کشد. در هر صورت تمام کیهان در حال انبساط است، بنابراین به این نتیجه می‌رسیم که کهکشان‌ها نه در مسیر رو به جلو در حال حرکت‌اند. خوشه‌ای که در تصویر نشان داده شده یک ناهنجاری گرانشی را داراست که به عنوان جاذب بزرگ شناخته می‌شود و دارای نوری است که از جاذبه گرانشی‌اش نشأت می‌گیرد. برخی علتش را به ماده تاریک ربط می‌دهند و دیگران ادعا می‌کنند که کهکشان راه شیری، دید ما نسبت به چیزی که هست را مسدود می‌کند؛ یعنی ما را با سرعتی حدود ۱٫۴میلیون مایل بر ساعت به سمت خود می‌کشد. 
 «پگی» قمر رازآلود زحل
برای لحظاتی کوتاه زحل قمر کوچک و رازآلودی به نام «پگی» داشت. در سال ۲۰۱۳ کاوشگر کاسینی ناسا تصویری از حلقه‌های زحل گرفت و اختلالی را ثبت کرد که به عقیده محققان یک قمر کوچک و جدید در حال شکل گرفتن بود. به گفته محققان پیشرانش جت ناسا هدف آن طور که انتظار می‌رفت بزرگ نشد و حتی بخشی از آن جدا شد و سقوط کرد. پس از بررسی‌ها باید گفت که وضعیت «پگی» همچنان ناشناخته مانده است. 
ستاره «KIC 8462852 Tabby»
ستاره KIC 8462852 نه تنها یک نام حائز اهمیت است، بلکه یک مسئله عجیب و حل نشده در فاصله ۱۵۰۰سال نوری از زمین می‌باشد. مسئله بزرگ در مورد ستاره تبی (Tabby) این است که حدود ۲۰درصد نور منتشر شده از آن ستاره برای ما مسدود می‌شود. جالب این است که سیاره‌ای حتی به بزرگی مشتری در آنجا تنها یک درصد از نور ستاره‌ای مانند KIC 8462852 را مسدود می‌کند. پس آنجا چه خبر است؟ برخی پیشنهاد دادند آنجا یک کره دایسون متعلق به بیگانگان وجود دارد که ستاره را احاطه کرده و انرژی‌اش را می‌مکد. برخی اخترشناسان نیز پیشنهاد کرده اند که یک دسته از دنباله دارها نور این ستاره را مسدود 
می‌کنند. 
احتمالاً در مورد این ستاره به ایده‌های بهتری دست نخواهیم یافت، باید صبر کنیم تا ناسا تلسکوپ فضایی جیمز وب را در سال ۲۰۱۸ پرتاب کند تا اطلاعات بیشتری از آنجا به دست آوریم. 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی