[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۰۲۹
  • دوره جدید

کافه کتاب- فاطمه قاسمی پور، روزنامه شیراز نوین

سوگ مادر (خاطرات و دست‌نوشته‌ها)


شاهرخ مسکوب؛ نی: ۱۳۹۶
بی‌‌ احساس رنج حتی شادی را نمی‌توان بیان کرد. اما رنج سرچشمه نیست زیرا به خودی خود کور است و جز این بسیار چیز‌های دیگر می‌‌خواهد تا حتی خود رنج بیان شود و از آن میا‌‌ن یکی بیزاری از رنج است و شاید یکی هم عشق به آن. چون عشق همیشه شیفتگی و ستایش نیست. ‌ای بسا که با نفرت و گریز و بسیار حالت‌های دیگر توأم است. چه کسی‌ می‌تواند درباره روح انسان فرمولی بیابد و نابینا و سطحی نباشد.
آدمیزاد ‌یک بار به دنیا می‌‌آید اما در هر جدایی ‌یک بار تازه می‌‌میرد. مرگ دردی است که درمانش را با خود دارد، چون وقتی‌ برسد دیگر دردی نمی‌ماند تا درمانی بخواهد. 
در زند‌گی لحظاتی هست که آدم می‌‌بیند عمرش ‌یک‌باره فرومی‌ریزد. مثل خانه‌های مقوایی کودکان که با تلنگری هوار می‌شود. آدم به کمرگاه کوه نرسیده باید برگردد و مثل سیزیف راه رفته را از سر بگیرد. 

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی