[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۷۸۴
  • دوره جدید

تئاتر خیابانی نیازمند حمایت‌های همه‌جانبه - نمایشی زیر پوست شهر ، روزنامه شیراز نوین

تئاتر خیابانی؛ چه واژه سرزنده و مخاطب‌پسندی. در عالم هنر رسم بر این است که تئاتر خیابانی به عنوان خاستگاه هنرمندان بزرگ معرفی می‌شود. 
این‌گونه نمایش‌ها معمولاً توسط هنرمندان نوپا و جویای نام پایه ریزی می‌شوند و از آنجایی که آنها توان مالی اجاره سالن‌های تئاتر را ندارند، به گوشه‌ای از خیابان یا کنج میدان قانع شده و به رایگان هنر خود را پیشکش مخاطبانشان می‌کنند. در این قبیل نمایش‌ها خبری از بلیت‌فروشی و گیشه نیست و چشم هنرمندان به بخشش و کرم تماشاگران است تا به اندازه
 بضاعت مالی خود آنها را در گذران زندگی و نیل به اهدافشان یاری کنند. این قبیل نمایش‌ها تنها برای دوستداران تئاتر و سینما جذاب نیستند؛ بلکه آنها نقش زیادی در تلطیف اذهان شهروندان به عهده دارند و می‌توانند به عنوان محرکه‌ای کارآمد، در جذب اقشار مختلف جامعه به مؤلفه هنر تأثیرگذار باشند. 
در شیراز علی‌رغم حمایت‌های نسبی که توسط مسئولان از تئاترهای خیابانی صورت می‌گیرد،
 این هنر روح‌نواز در وضعیت خوبی قرار ندارد و به ندرت شاهد فعالیت هنرمندان این عرصه در بستر 
شهر هستیم. این در حالی است که شهر شیراز از
 دیرباز کانون توجه هنرمندان در زمینه‌های مختلف ادبی و هنری بود و بافت قدیم این شهر همواره 
میزبان اهالی فرهنگ و هنر بوده است. به یاد داشته باشیم که از طریق تئاترهای خیابانی می‌توان مسائل مدنی را به نقد و واکاوی گذاشت. 
مسائلی نظیر اعتیاد، آلودگی محیط زیست، طلاق‌های عاطفی و بسیاری از معضلاتی از این دست در پرتو نمایشنامه‌های رفیع به مخاطب عرضه می‌شوند و با توجه به بعد داستانی ماجرا، سطح جبهه گیری کمتری در مقابل آن وجود خواهد داشت؛ چرا که عموم مردم با قرار گرفتن در مسیر تهاجم روزافزون مضامین تبلیغاتی مستقیم، دچار دلزدگی از آنها شده و تنها در پناه پیغام‌های غیرمستقیم نظیر تئاترهای خیابانی می‌توان به اصلاح هنجارها و تدریس مضامین مثبت اخلاقی همت گماشت. 
البته چنین مواردی در لایه‌های پنهان آثار هنری قرار دارند و نمای بیرونی آن به سرگرمی و به وجود آوردن دقایقی مفرح برای مخاطبان بازمی‌گردد؛ مخاطبی که خسته از مشکلات عدیده روزمره در گوشه‌ای از پیاده رو مسیر می‌پیماید و در قبال رویارویی با نقش آفرینان خیابانی، لحظه‌ای مکث کرده و روح خود را جلا می‌دهد. برای بهبود این گونه هنرهای پایه‌ای لازم است بخش خصوصی نیز در کنار حمایت‌های مسئولان به رشد تئاتر خیابانی همت گذارد. 
به طور مثال هتل‌ها، رستوران‌های بزرگ و بنگاه‌های اقتصادی از این دست که از گردش مالی مناسبی برخوردارند، می‌توانند با به خدمت گرفتن گروه‌های نمایشی از آنها حمایت کرده و در پرتو هنرنمایی ایشان، به بازده مالی افزون‌تری دست یابند.
 این دستاورد دوسویه ضمن بهبود شرایط مالی هنرمندان این عرصه می‌تواند نقش بسزایی
 در تثبیت شهر راز به عنوان پایتخت فرهنگی ایران داشته باشد. چرا که مقبره مشاهیر ادبی به تنهای نمی‌تواند بار فرهنگی شهر را به دوش بکشد 
و مسئولیت اهالی معاصر جامعه نیز هست که در پاسداشت این مهم تلاش کنند. 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی