[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۹۳۰
  • دوره جدید

به عشق ایران دویدم نیادوست: خوشحالم که دست خالی به شیراز برنمی‌گردم، روزنامه شیراز نوین

شیرازنوین‌: نیادوست بالاخره به مدال مسابقات قهرمانی آسیا دست یافت. دونده شیرازی تیم ملی در مسابقات دو 1500 قهرمانی آسیا که در هند برگزار شد، جمعه شب مقام سوم را کسب کرد اما شنبه صبح در مسابقات مقدماتی 800 متر نتوانست به فینال راه پیدا کند. مسلم همین مدال برنز را یک افتخار بزرگ می‌داند و ابراز امیدواری می‌کند که در بازی‌های آسیایی رنگ آن را به طلایی تبدیل کند‌:
مسابقات 1500 متر
سطح مسابقات خیلی خوب بود. قهرمان آسیا ورودی مسابقات جهانی را می‌گرفت و همه کشورها با قدرت آمده بودند که سهمیه بگیرند. مقدماتی را با اقتدار آمدم بالا و قدرتم را به رقبا دیکته کردم. نشان دادم که منم می‌توانم مدعی باشم و مدال بگیرم. در دوره‌های قبل این بازی‌ها بین 8 نفر برتر آسیا بودم ولی هفتم و ششم شده بودم ولی این بار خدا را شکر توانستم مدال بگیرم. این بار در مرحله مقدماتی زهرچشم خوبی از رقبایم گرفتم تا روی من هم حساب کنند. شرایط به خوبی پیش رفت ولی شرایط آب و هوایی به گونه ای رقم خورد که رکورد بهتری نمی توانستم ثبت کنم. من نفر ششم رنکینگ بودم. یعنی رکوردهای رقبا خیلی از من بهتر بود. نفرات هند و قطر و عربستان و عراق و ژاپن بهتر از من نتیجه گرفته بودند. حتی رقیب عربستانی و عراقی که اواخر خط آنها را گرفتم، هر دو نفر صاحب مدال طلای بازی‌های آسیایی بودند. عدنان عراقی در مسابقات اینچئون 2014 مدال طلای 800 و برنز 1500 متر را گرفته بود. همچنین رقیب عربستانی ام محمد شام که چند دوره در مسابقات جهانی شرکت کرده بود و طلای مسابقات آسیایی اینچئون را داشت و آنجا سجاد مرادی را پشت سر گذاشت و رکورد 3:36 ثانیه را ثبت کرد. رکورد شخصی این فرد 3:31 ثانیه است یعنی در حد خیلی خوب‌های دنیا. لطف خدا شامل حال من شد و دعای مردم  و خانواده ام. من به عشق ایران دویدم. پرچم را در کیفم گذاشته بودم و گفتم امروز می‌روم که مدال بگیرم.
باران شدید کار را سخت کرد
تنها مشکلی که در مسابقه وجود داشت این بود که وقتی گرم کردیم، باران خیلی شدیدی شروع شد در حد باران سیل آسا! این بود که مسابقه چند دقیقه به تعویق افتاد و بدن هایمان سرد شد. اما سعی کردم خودم را آماده نگه دارم. تنها بدی مسابقه همین شرایط جوی بود. الان وقتی فیلم مسابقه را نگاه می‌کنم و شرایط را می‌بینم حس می‌کنم خواب دیده ام و مدال نگرفته ام. چون شرایط خیلی سخت بود. واقعاً خدا را شکر
دلایل ناکامی در 800 متر
من بیشتر برای 1500 متر آماده شده بودم و اصلاً رشته اصلی من 1500 متر است. 800 متر را می‌دوم تا سرعتم برای 1500 متر بهتر شود. طبق آن چیزی که مربی‌ها اعلام کرده بودند، اسم من برای 800 متر رد شده بود و من رفتم تا شانس خودم را امتحان کنم. واقعاً هم می‌توانستم به فینال برسم. اگر رکوردی که در شیراز زدم یعنی یک دقیقه و پنجاه ثانیه را ثبت کرده بودم به عنوان نفر دوم به فینال می‌رفتم.  اما شب قبل فینال مسابقات 1500 متر را ساعت 9 داشتم. تا اواخر شب هم توزیع مدال داشتیم و وقتی رسیدم به هتل ساعت حدود یک شب بود. تا شام خوردم و دوش گرفتم تقریباً ساعت شد دو و تا به نزدیکان و آشنایان زنگ زدم و جواب آنها را دادم تقریباً توانستم 4 صبح بخوابم. خیلی هم خوشحال بودم. شب‌های قبل از استرس خوابم نمی برد و آن شب از خوشحالی. خلاصه بیشتر از یک و نیم ساعت نتوانستم بخوابم و بعد آماده شدم برای مسابقه مقدماتی 800 متر که ساعت 9 صبح بود. با اینکه خسته بودم و حس و حال دویدن نداشتم اما با جسارت تا هفتصد متر از همه جلوتر بودم با اختلاف زیاد. اما بعد از آن بدنم خالی کرد و قندم افتاد و دوندگان سریلانکا و هند از من جلو زدند و در نهایت نتوانستم به فینال راه پیدا کنم. حتی بعضی نفرات 1500 که برای 800 متر هم قرار بود حضور پیدا کنند انصراف دادند. اما من رفتم تا شانسم را امتحان کنم. اگر شانس آورده بودم و بدنم خالی نشده بود به فینال می‌رسیدم و با یک استراحت خیلی خوب می‌توانستم جزو پنج نفر برتر آسیا باشم. اما باز هم خداراشکر که دست خالی به شیراز نمی آیم. زحمت‌های خودم و پدرم جواب داد. خودتان شاهد بودید که چه سختی هایی کشیدم در شهرهای مختلف تمرین کردم و خداراشکر که نتیجه اش را گرفتم.
تشکر دوباره از رئیس هیئت و مدیرکل 
یکی از مسائلی که باعث شد با خیال راحت تر تمرین کنم و فکر آینده را نداشته باشم همین بود که آقایان کامیاب و زارع حسابی هوایم را داشتند. آقای سیروس زارع که از بچگی هوای ما ر اداشت و ما را به اینجا رساند. خیلی دلسوز است و همیشه گفتم با دست خالی دومیدانی را نگه داشته. بعد از 17 سال که آقای مهدی جلودارزاده موفق شده بودند مدال آسیایی برای فارس کسب کنند، من هم توانستم این کار را انجام دهم. از آقای کامیاب هم که هر چه تشکر کنم کم است. چون بعد از آغاز فصل که در شیراز دو طلا گرفتم جلوی همه عیدی من را داد و اعلام کرد که مسلم را استخدام می‌کنم. چون ورزشکار موفقی است و درسش را هم خوانده. جذبش می‌کنم تا با خیال راحت تمرین کند و الان هم به قولشان عمل کرده اند.
در آرزوی قهرمانی بازی‌های آسیایی
دوست دارم خوشرنگ ترین مدال را در بازی‌های آسیایی به دست بیاورم و پرچم جمهوری اسلامی ایران را به اهتزاز در بیاورم. یک روز روی سکو بایستم و در جاکارتای اندونزی سرود ملی را به اتفاق تمام مردم ایران روی سکوی قهرمانی آسیا بخوانم. امیدوارم به این آرزوی خیلی خیلی قشنگم برسم. دوست دارم همه برایم دعا کنند که یک رو.ز همه با هم سرود ملی را در ماده 1500 متر بازی‌های آسیایی همه با هم بخوانیم.
تشکر از رسانه‌ها 
جا دارد از شما که یار همیشگی من هستید و از دیگر رسانه‌های استان فارس که واقعاً برای این مسابقه سنگ تمام گذاشتند تشکر کنم. تلویزیون، رادیو و روزنامه‌ها و به خصوص یار همیشگی من روزنامه شیرازنوین که ان شالله یک روز بهترین روزنامه و مجله ایران را چاپ کند و مطمئنم که این اتفاق خواهد افتاد. چون روزنامه‌ای نوپاست که با مدیریت خوب آقای امیری و کادر خوب و بامعرفتی که دارد خیلی زود جایگاهش را در سطح ایران هم به دست خواهد آورد و یک روز یکی از بهترین روزنامه‌های ایران خواهد شد.
این مدال را به امام خوبی‌ها تقدیم می‌کنم
از 16سالگی که در مسابقات قهرمانی جوانان آسیا شرکت کردم، پدرم گفت اولین مدال آسیایی خودت را به آقا امام رضا تقدیم خواهیم کرد. من از سال 2008 که در مسابقات شرکت کردم موفق نشدم مدال آسیایی بگیرم. جایزه بزرگ و مسابقات بین المللی مدال گرفته بودم ولی در قهرمانی آسیا هنوز مدال نگرفته بودم و تقریباً همیشه می‌گفتم شاید نتوانم این نیت بابا را برآورده کنم. اما الان خوشحالم که این اتفاق افتاده. این مدال را تقدیم می‌کنم به پدرم. به نیت پدرم و امیدوارم که پدرم خیلی قشنگ این نیتش را عملی کرده و مدال را به امام رضا، امام خوبی‌ها تقدیم کند. امیدوارم آستان قدس این مدال را بپذیرد. شاید رنگش خیلی کم باشد برای امام رضا. دوست داشتم طلا باشد ولی برنز شد و امیدوارم بتوانم مدال‌های بعدی را طلایی رنگ بگیرم و ببرم به ایشان تقدیم کنم.
پاداش خوب فدراسیون، انگیزه‌ها را دوچندان کرد
 فدراسیون هم برای این مسابقات جوایز نقدی در نظر گرفته بود که چک‌ها را هم صادر کردند. نفر اول 50 میلیون تومان، نفر دوم سی و نفر سوم بیست میلیون تومان. همچنین نیمی از همین مبالغ هم به مربیان پرداخت خواهد شد. جایزه خیلی خوب بود و همه با انگیزه آمدند. امیدوارم زودتر این مبالغ پرداخت شود. بچه‌ها خیلی خوشحال بودند که این جوایز را می‌توانند بگیرند و ان شالله زودتر پرداخت شود. مربیان هم همگی خون دل خوردند تا ورزشکارانشان به این مدال‌ها برسند و سهم زیادی در این موفقیت دارند.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی