[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۶۸۴
  • دوره جدید

آبشار کرودی کن (دودی)، روزنامه شیراز نوین

در دره تنگ زندان در منطقه حفاظت شده سبزه کوه روبری قله کلار این آبشار قرار دارد. کرودی کن در زبان محلی مرکب از کلمه‌های کر به معنای مه و دی به معنای دود است، نامی زیبا برای این آبشار ریزش آب از ارتفاع بالا و باد باعث معلق شدن ذرات ریز آب در آسمان می‌شود. این آبشار در بین دیواره‌های سنگی بلندی از دو طرف در میان دره‌ای عمیق واقع شده است.
به دلیل سختی دسترسی به این مسیر نام این دره تنگ زندان گذاشته شده که مجموعه‌ای زیبا از کوهستان، آبشار، جریان آب، گیاهان خودرو و حیات وحش است. چند صباحی بیش نیست که به شکل اتفاقی طی یک گشت هوایی نقاب از رخ زیبای بی‌مثال خود باز کرد و الآن فقط گردشگران و کوهنوردانی که خستگی سفری چند روزه از میان صخره‌ها و ناهمواری‌های کوهستان را به جان می‌‌خرند، می‌توانند حظ بصر از این قطعه گمشده بهشت زمینی را در ضمیر خاطره یا چشم تنگ دوربین‌های تصویربردار خود جاودانه کنند.
مسير این آبشار از طريق کره بست و پل خدا آفرين است. ارتفاع آن بسيار بلند و منظرۀ آن بسيار ديدنی و جالب است. طول كلی آبشار 120متر است و طی دو مرحله 50 و 70متری سرازير می‌شود. حجم آب فروريخته از بالای آبشار باعث پخش شدن قطرات و ذرات بسيار ريزی در فضا می‌شود همچون مه يا دود سفيد رنگی كه تمام فضای اطراف آن را می‌پوشاند، باعث عدم دسترسی نزديك به آبشار می‌شود.
 به طوری كه از فاصله حدود 100متری آبشار بايد به آن نگريست يا عكس‌برداری نمود و برای كمی نزديك شدن، بايد پوشش كامل ضدآب، پانچو يا بارانی بر تن داشت. سبزه‌ها و خزه‌های نزديك آبشار كه همان ذرات پاشنده معلق در فضا عامل رويش آنها هستند، باعث لغزنده بودن محيط گشته و بايد بسيار مراقب بود تا حادثه‌ای برای افراد پيش نيايد. 10آبشار مرتفع در دره تنگ زندان سبزكوه واقع گرديده كه به دليل شيب زياد و نبود راه مالرو مشخص، حتی عشایر نیز قادر به گذر از آن نیستند.
 تنگ زندان مجموعه‌ای زيبا از كوهستان،‌ آبشار، جريان آب، گياهان خودرو و حيات وحش است. آبشار 100متری تنگ زندان با هشت آبشار كوچك در شمال منطقه حفاظت شده سبزكوه قرار دارد که بزرگترین آبشار ایران بوده و در بين بومی‌های منطقه، به آبشار دودی يا كروديكن معروف است که پس از سرازير شدن از دل صخره در نهايت به رودخانه سبزكوه می‌ريزد و در ادامه به رودخانه کره‌بس می‌پیوندد.
 بهترين فصل سفر به اين منطقه از ارديبهشت تا مردادماه است. در اين زمان خصوصاً در بهار، طبيعت آن بسيار زيباتر و خطرات آن بسیار کمتر است. در ماه‌های دیگر سال سرما یا گرمای شدید، کمبود آب در منطقه، کوتاه بودن طول روز خصوصاً در زمستان، احتمال گم کردن راه و نشانه‌ها، خطر ریزش سنگ و سنگ‌ریزه هنگام ناآرامی آسمان، همگی دلیل بر نامناسب بودن زمان اجراست.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی