[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۷۸۳
  • دوره جدید

وقتی از مدرسه به خانه آمدم صحنه وحشتناکی دیدم ، روزنامه شیراز نوین

رکنا: «نمی‌دانم چگونه به این مکان رسیده ام. من با کسی قرار نداشتم و در این جا منتظر کسی هم نبودم. حدود یک ساعت پیش، زمانی که هوا کاملاً تاریک بود، خاله ام به خواهر بزرگ ترم زنگ زد و گفت که حالش خوب نیست، او سپس از خواهرم خواست مرا به خانه آن‌ها بفرستد تا از او مراقبت کنم. من هم با اجازه خواهرم از خانه خارج شدم ولی در تاریکی شب نتوانستم منزل خاله ام را پیدا کنم تا اینکه...»
این‌ها بخشی از اظهارات دختر 20ساله‌ای است که در ساعت 4بامداد مورد ظن مأموران گشت کلانتری سپاد مشهد قرار گرفته و به اتهام فرار از منزل، به کلانتری هدایت شده بود. دختر جوان که اضطراب و نگرانی سراسر وجودش را فرا گرفته و از دادن آدرس منزل خاله یا خواهرش به مأموران انتظامی خودداری می‌کرد، وقتی دقایقی با کارشناس و مشاور اجتماعی کلانتری سپاد مشهد هم‌کلام شد، ناگهان عقده‌های درونی اش را گشود و به مددکار اجتماعی گفت: سال‌ها قبل در یکی از شهرهای استان خراسان رضوی زندگی می‌کردم و همه خانواده در کنار هم خوشبخت بودیم اما روزی تندباد حوادث، همه این خوشی‌ها را از ما گرفت و زندگی شیرینمان از هم پاشید. آن روزها من در کلاس سوم ابتدایی تحصیل می‌کردم. وقتی از مدرسه به خانه بازگشتم، جسد خون‌آلود مادرم را دیدم که کف اتاق افتاده بود. از شدت ترس، جیغ کشیدم و همسایگان را خبر کردم. آن روز مشخص شد مادرم با بریدن رگ دستش، خودکشی کرده است. بزرگ ترها می‌گفتند عمویم به منزل ما آمده و پس از مشاجره با مادرم، تهمت‌هایی به او زده است که مادرم توان شنیدن آن‌ها را نداشته و به همین خاطر از شدت عصبانیت دست به این کار زده است. از آن روز به بعد، هیچ گاه رنگ سعادت را ندیدیم، اگرچه پدرم از ما مراقبت می‌کرد ولی خودش نیز دچار مشکلات روحی و روانی شدیدی شده بود. من هم که بعد از مرگ مادرم، دچار افت تحصیلی شده بودم، در همان دوران ابتدایی ترک تحصیل کردم و دیگر به مدرسه نرفتم. هنوز دوازده سالم نشده بود که پدرم قصه تلخ خودکشی مادرم را تکرار کرد. او که دچار افسردگی حاد شده بود، با ضربه چاقو به زندگی اش پایان داد و این گونه من و دو خواهر دیگرم آواره شدیم. آن زمان خواهر بزرگ‌ترم ازدواج کرده بود و به همراه همسرش در مشهد زندگی می‌کرد. به همین خاطر او مسئولیت نگهداری ما را به عهده گرفت و من و دو خواهرم به مشهد آمدیم تا در کنار آن‌ها زندگی کنیم. اما وقتی خواهر بزرگ‌تر از من متوجه شد که خواهر بزرگمان و همسرش مواد مخدر توزیع می‌کنند، منزل مجزایی اجاره کرد و مرا نزد خودش برد. او به عنوان پرستار یک مرد سالمند مشغول به کار شد تا هزینه‌های زندگی را بپردازد. با وجود این همه ما از عمویم نفرت داشتیم و او را مسبب همه بدبختی هایمان می‌دانستیم ولی من از نظر روحی و روانی آسیب بیشتری دیده بودم تا اینکه دیشب از خانه فرار کردم و حیران و سرگردان مانده بودم که توسط مأموران گشت به کلانتری هدایت شدم. شایان ذکر است دختر جوان که حاضر نشد آدرسی از خانواده یا بستگانش بدهد، به دستور سرگرد زمینی (رئیس کلانتری سپاد مشهد) تحویل مأموران اورژانس اجتماعی بهزیستی شد تا مورد مشاوره‌های روان پزشکی قرار گیرد.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی